Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

29 Φεβ 2024

Έρευνα από την Ανταρκτική επιβεβαιώνει την απειλή του "παγετώνα της ημέρας της κρίσης", Thwaites

 Νέα έρευνα από την Ανταρκτική επιβεβαιώνει την απειλή του "παγετώνα της ημέρας της κρίσης", αλλά η χρηματοδότηση για τη συνέχιση της μελέτης τελειώνει

Bob Berwyn
Όταν είδε το μέτωπο πάγου πλάτους 75 μιλίων του απομακρυσμένου παγετώνα Thwaites να ξεπροβάλλει από τη θάλασσα Amundsen για πρώτη φορά το 2019, ο ερευνητής πάγου James Kirkham αισθάνθηκε μια αίσθηση προμηνύματος.

Στη χειρότερη περίπτωση, η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας και τα θαλάσσια κύματα καύσωνα θα μπορούσαν να λιώσουν αρκετό από τον παγετώνα Thwaites και άλλους πάγους της Ανταρκτικής ώστε να αυξηθεί η στάθμη της θάλασσας κατά 10 πόδια μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2100.

"Ένιωσα ότι αυτό ήταν το είδος του πράγματος που θα μπορούσε να προκαλέσει το τέλος πολλών πολιτισμών, πολλών πόλεων, πολλών ανθρώπων", είπε. "Πραγματικά αναδεικνύει την κλίμακα του προβλήματος της ανόδου της στάθμης της θάλασσας. Όταν σκέφτεστε τους πληθυσμούς στη Νέα Ορλεάνη, στο Μπαγκλαντές και κατά μήκος των ακτογραμμών σε όλο τον κόσμο, εδώ βρίσκεται πραγματικά η απειλή".

Χρειάστηκε μια ολόκληρη ημέρα πλεύσης μόνο για να παρακολουθήσουμε και να χαρτογραφήσουμε το μέτωπο της επιπλέουσας ράχης του παγετώνα Thwaites, είπε, με τους παγωμένους βράχους σε ορισμένα σημεία να υψώνονται αρκετές εκατοντάδες πόδια πάνω από το νερό, σηματοδοτώντας την απότομη άκρη μιας έκτασης πάγου. Αν λιώσουν όλοι οι πάγοι, θα αυξηθεί η μέση παγκόσμια στάθμη της θάλασσας κατά περίπου 2 πόδια.

Τα δείγματα ιζημάτων που συνέλεξαν ο Κέρκαμ και άλλοι επιστήμονες πριν από τέσσερα χρόνια παρείχαν τα δεδομένα για μια μελέτη που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα στα Πρακτικά των Εθνικών Ακαδημιών Επιστημών, η οποία επιβεβαιώνει μια από τις πιο σοβαρές ανησυχίες για την Ανταρκτική - ότι έχει ήδη αρχίσει μια μη αναστρέψιμη τήξη ορισμένων από τις μάζες πάγου της παγωμένης ηπείρου.

"Δεν μπορείτε να αγνοήσετε τι συμβαίνει σε αυτόν τον παγετώνα", δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας Rachel Clark, ερευνήτρια πάγου του Πανεπιστημίου του Χιούστον, η οποία εργάζεται επίσης με τη Διεθνή Συνεργασία για τον παγετώνα Thwaites, μια ομάδα που προσπαθεί να καταλάβει πόσο γρήγορα θα λιώσει ο ευάλωτος πάγος. Όμως, είπε ότι η νέα μελέτη είναι σημαντική επειδή δείχνει ότι το λιώσιμο δεν είναι απλώς τυχαίο ή δεν περιορίζεται σε έναν παγετώνα.

"Αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου πλαισίου ενός μεταβαλλόμενου κλίματος", δήλωσε.

 

Όχι μόνο Thwaites

Αφού ανέλυσαν τη χημεία και άλλα χαρακτηριστικά κόκκων ιζημάτων του βυθού από διάφορα βάθη και διαφορετικές θέσεις κοντά στην πλωτή άκρη του παγετώνα, τα μέλη της ομάδας κατάφεραν να δείξουν ότι ο παγετώνας ήταν σχετικά σταθερός για σχεδόν 10.000 χρόνια, από το τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων, αλλά ότι άρχισε να υποχωρεί στα μέσα της δεκαετίας του 1940.

Οι επιστήμονες δήλωσαν ότι υποψιάζονται ότι μια παρατεταμένη θερμή φάση El Niño στον Ειρηνικό Ωκεανό από το 1939 έως το 1942 έδωσε το έναυσμα για την υποχώρηση και ότι η επακόλουθη αύξηση της θερμοκρασίας συνέχισε τη διαδικασία.



Οι μετατοπίσεις των περιφερειακών ανέμων και οι σχετικές αλλαγές στα ωκεάνια ρεύματα ωθούν περισσότερο σχετικά θερμό νερό προς το παγωμένο περιθώριο της Ανταρκτικής, λιώνουν τον πάγο και τον χαλαρώνουν από τα βραχώδη σημεία αγκύρωσης του πυθμένα που συγκρατούσαν το επιπλέων τμήμα του παγετώνα στη θέση του για χιλιάδες χρόνια. Καθώς ο πάγος λιώνει μακριά από τα σημεία αγκύρωσης, μπορεί να επιπλέει προς τη θάλασσα και να αποσυντίθεται ταχύτερα, επιτρέποντας στον παγετώνα πίσω του να επιταχύνει προς τον ωκεανό. Τα τελευταία 30 χρόνια, η ποσότητα του πάγου που ρέει στη θάλασσα από τις παγετώδεις περιοχές Thwaites και Pine Island και τις σχετικές πλωτές παγοκρηπίδες τους έχει διπλασιαστεί. Βλέπε video (Απώλεια πάγου 20002-2022)

Η συν-συγγραφέας Julia Wellner, αναπληρώτρια καθηγήτρια γεωλογίας του Πανεπιστημίου του Χιούστον και επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος Thwaites Offshore Research project, ή THOR, δήλωσε ότι είναι σημαντικό το γεγονός ότι ο παγετώνας Thwaites και ο γειτονικός παγετώνας Pine Island συνεχίζουν να υποχωρούν από τη δεκαετία του 1940.

Επειδή οι δύο παγετώνες αντέδρασαν συγχρονισμένα μεταξύ τους, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν επίσης ότι η υποχώρηση προκλήθηκε από εξωτερικούς παράγοντες και όχι από την εσωτερική δυναμική του παγετώνα, είπε. "Από τη στιγμή που το σύστημα βγαίνει από την ισορροπία, η υποχώρηση συνεχίζεται", πρόσθεσε.

Ενώ ο παγετώνας Thwaites έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους πιο ευάλωτους στην απώλεια σημείων καρφώματος, ένα παρόμοιο μοτίβο τήξης και υποχώρησης σε πολλούς άλλους παγετώνες και παγοκρηπίδες της Ανταρκτικής τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1970 καταγράφηκε σε μια ξεχωριστή μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 21 Φεβρουαρίου στο Nature.

Χρησιμοποιώντας δορυφορικές εικόνες, οι ερευνητές διαπίστωσαν μια "αξιοσημείωτη, εκτεταμένη και επιταχυνόμενη αποσύνδεση των παγοκρηπίδων από τα σημεία καρφώματος", μεταξύ άλλων και σε τμήματα της Ανατολικής Ανταρκτικής που θεωρούνταν επί μακρόν λιγότερο ευάλωτα στο λιώσιμο.

"Η απώλεια πολλών από αυτά τα σημεία αγκύρωσης είναι πιθανό να είναι μόνιμη",  σε βάθος δεκαετιών, η απώλεια των αγκυρίων που συγκρατούν τις παγοκρηπίδες στη θέση τους θα μπορούσε να είναι το πρώτο βήμα για την απώλεια των τεράστιων φύλλων πάγου που συγκρατούν.

 

Πετώντας στα τυφλά;

Υπάρχουν ενδείξεις ότι μεγάλο μέρος του πάγου στη Δυτική Ανταρκτική εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια προηγούμενων θερμών γεωλογικών εποχών, και η γνώση του πόσο γρήγορα θα λιώσει και θα αυξήσει τη στάθμη της θάλασσας τις επόμενες δεκαετίες είναι κρίσιμη πληροφορία για δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε παράκτιες περιοχές με χαμηλό υψόμετρο σε όλο τον κόσμο που πρέπει να προσαρμοστούν στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Ωστόσο, παρά τον αυξανόμενο επείγοντα χαρακτήρα, η συνεργασία για τον παγετώνα Thwaites τερματίζεται φέτος λόγω έλλειψης συνεχούς χρηματοδότησης.

Συν-συγγραφέας της Βρετανικής Ανταρκτικής Έρευνας  : "Δεν θα είναι δυνατόν να συνεχίσουμε, επειδή η εφοδιαστική αλυσίδα έχει μάλλον εξαντληθεί, οπότε δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα τα επόμενα ένα ή δύο χρόνια".


Εάν και όταν υπάρξει νέα χρηματοδότηση, αυτό θα σημαίνει ότι η έρευνα θα ξεκινήσει εκ νέου σχεδόν από το μηδέν, πράγμα που αποτελεί μεγάλη πρόκληση στην απομακρυσμένη περιοχή, δήλωσε ο Larter. Ο παγετώνας Thwaites απέχει περίπου 1.000 μίλια από τους πλησιέστερους χερσαίους ερευνητικούς σταθμούς της Ανταρκτικής και οι σκληρές συνθήκες και η σύντομη ερευνητική περίοδος τον καθιστούν "απίστευτα δύσκολο μέρος για να λειτουργήσει από όλες τις απόψεις", πρόσθεσε.

"Υπάρχει μεγάλη έλλειψη χρημάτων αυτή τη στιγμή", δήλωσε ο Κέρκαμ. Ενώ όλοι κατανοούν την επείγουσα ανάγκη παρακολούθησης των παγετώνων της Ανταρκτικής, η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχουν πολλά χρήματα στην τρέχουσα παγκόσμια οικονομική κατάσταση, πρόσθεσε.

Η γνώση του αν η στάθμη της θάλασσας θα αυξηθεί κατά ένα ολόκληρο μέτρο ή μόνο κατά το ήμισυ μέχρι το 2100 είναι ζωτικής σημασίας για τους σχεδιαστές σε μέρη όπως το Μπαγκλαντές.

Σε ένα χειρότερο σενάριο κατάρρευσης της Ανταρκτικής, το οποίο εξακολουθεί να θεωρείται απίθανο από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή, η στάθμη της θάλασσας θα μπορούσε να αυξηθεί κατά 3 μέτρα περίπου μέχρι το 2070, κατά 10 μέτρα μέχρι τις αρχές του 2100 και κατά 50 μέτρα μέχρι το 2300.

"Νομίζω ότι οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων συχνά εξακολουθούν να πιστεύουν ότι αυτό είναι ένα θέμα για το αύριο που μπορούμε να ελέγξουμε", είπε για την άνοδο της στάθμης της θάλασσας που προκαλείται από το λιώσιμο των πάγων της Ανταρκτικής. "Στην πραγματικότητα, σε αυτό το σημείο, έχουμε ήδη δεσμευτεί σε ένα κομμάτι, ό,τι κι αν κάνουμε, όποιοι κλιματικοί στόχοι κι αν επιτευχθούν".

Πρέπει να κοιτάξουμε για να καθορίσουμε πόσος πάγος θα λιώσει και πόσο γρήγορα και πόσο ψηλά θα ανέβουν οι θάλασσες αυτόν τον αιώνα και μετά. Αυτό περιλαμβάνει την κατανόηση του εδάφους και των πετρωμάτων βαθιά κάτω από τους πάγους και στον πυθμένα της θάλασσας, ώστε να εντοπιστούν αυτά τα κρίσιμα σημεία καρφώματος που θα επιβραδύνουν τουλάχιστον το αδυσώπητο λιώσιμο των πλωτών υφαλοκρηπίδων.

"Φαίνεται ότι έχουμε ήδη ωθήσει το σύστημα του κλίματος και των παγετώνων να ξεπεράσει ορισμένα μη αναστρέψιμα όρια και πρέπει να παρατηρήσουμε και να κατανοήσουμε περισσότερα για το Thwaites, όχι λιγότερα", δήλωσε η ίδια. "Οι ισχυρισμοί περί άγνοιας θα είναι μικρή παρηγοριά για τις μελλοντικές γενιές που θα εκτοπιστούν από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας στην Ανταρκτική, την οποία θα μπορούσαμε να είχαμε σταματήσει αν είχαμε δράσει εγκαίρως".

23 Ιαν 2024

Αλιεία krill στην Ανταρκτική. Θα μπορούσε να αντιστρέψει την ανάκαμψη των μεγάλων φαλαινών

Μια αυξανόμενη αλιεία στην Ανταρκτική για μικροσκοπικό krill θα μπορούσε να αντιστρέψει την ανάκαμψη των μεγάλων φαλαινών[i],[ii],[iii],[iv]

Πριν αγοράσετε μια νέα παρτίδα συμπληρωμάτων ωμέγα-3 ή σολομό εκτροφής, διαβάστε . 

Είναι υποκριτικό των Νορβηγών να αναφέρονται όπως δηλώνει ο  Johansen της  Aker BioMarine στα θρετικά συστατικά, "Το Krill είναι γεμάτο με σημαντικά θρεπτικά συστατικά, ώστε να μπορούμε να παραμείνουμε υγιείς, να ζήσουμε πολύ και να συνεισφέρουμε στην κοινωνία", και να καταστρέφει  ένα species. Περιγράφει την αποστολή της να τοποθετεί τα χάπια στα ράφια των φαρμακείων σε όλο τον κόσμο με σχεδόν ευλάβεια. "Επιχειρούμε για να βελτιώσουμε την ανθρώπινη και την πλανητική υγεία",

Πρόσφατα έπαιξε μια συναρπαστική διαδικτυακή εκπομπή Sustain What σε ένα από αυτά τα μπερδεμένα ερωτήματα που είναι πολύ συνηθισμένα σε αυτόν τον παγκοσμιοποιημένο κόσμο κατανάλωσης και εξόρυξης: πώς να διαχειριστείτε τις αυξανόμενες συγκομιδές μαζικών ανθών καρκινοειδών που ονομάζονται krill  που είναι επίσης ζωοτροφές για την αναβίωση πληθυσμών μεγάλων φαλαινών (μεταξύ άλλων άγριων ζώων).

Το krill, εξαιρετικά άφθονο στα νερά γύρω από την Ανταρκτική, είναι πλούσιο σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα που αποτελούν τη βάση για μια ακμάζουσα και πολυδιαφημισμένη επιχείρηση συμπληρωμάτων διατροφής και επίσης καταλήγουν όλο και περισσότερο στο μεταποιημένο γεύμα που χορηγείται σε σολομό ιχθυοτροφείου αντί για ψάρια που αλιεύονται στον ωκεανό.

Μεγάλα πλοία που ισοδυναμούν με πλωτά εργοστάσια άρχισαν να ψαρεύουν krill γύρω από αυτή την παγωμένη ήπειρο πριν από πολλές δεκαετίες, με επικεφαλής τις πρώτες μέρες τη Σοβιετική Ένωση και τώρα τη Νορβηγία, με την Κίνα μια ανερχόμενη δύναμη φυσικά. Η τελευταία έκθεση της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διατήρηση των Ζωντανών Θαλάσσιων Πόρων της Ανταρκτικής δείχνει τη σοβιετική άνθηση και κατάρρευση και την τρέχουσα ανάπτυξη:



 

 TO  KRILL ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Λιγότερο γνωστός είναι ο σημαντικός ρόλος του κριλ στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Κάθε χρόνο, το κριλ απομακρύνει από την ατμόσφαιρα 23 μεγατόνους διοξειδίου του άνθρακα, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσίευσε το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση. Αυτό ισοδυναμεί με την απομάκρυνση 5 εκατομμυρίων αυτοκινήτων από τους δρόμους κάθε χρόνο.

Ο καθαρισμός του διοξειδίου του άνθρακα ξεκινά από το φυτοπλαγκτόν που απορροφά τα αέρια του θερμοκηπίου που καίγονται από τον άνθρωπο, λέει η Emma Cavan, βιολόγος στο Imperial College του Λονδίνου, η οποία συνέγραψε την έκθεση. Τα κριλ τρέφονται με τα μικροσκοπικά φυτά και στη συνέχεια μεταφέρουν γονιμοποιητικά θρεπτικά συστατικά στον πυθμένα του ωκεανού με τη μορφή αποβλήτων και του κελύφους τους που βγαίνει.


"Το κριλ της Ανταρκτικής αξίζει περισσότερο για τη φύση και τους ανθρώπους αν παραμείνει στον ωκεανό από ό,τι αν αφαιρεθεί ή χαθεί λόγω της εξαφάνισης των θαλάσσιων πάγων", δήλωσε η Cavan, η οποία υπέβαλε πρόσφατα τις εκτιμήσεις της για αξιολόγηση από ομοτίμους.

Το κριλ δεν είναι απλώς ένα προπύργιο κατά της κλιματικής αλλαγής - είναι και θύματα.

Στο εργαστήριο του Steinberg, οι ερευνητές εξετάζουν πώς η αύξηση της θερμοκρασίας των ωκεανών - το κριλ της Ανταρκτικής χρειάζεται νερό ψυχρότερο από 4 βαθμούς Κελσίου (39 Φαρενάιτ) για να επιβιώσει - μεταβάλλει τον κύκλο ζωής του κριλ. Είναι ένα έργο που έγινε πιο επείγον λόγω της απώλειας ρεκόρ των θαλάσσιων πάγων φέτος.

Ήδη, στα βορειότερα τμήματα της Ανταρκτικής, όπου συγκεντρώνεται η αλιευτική δραστηριότητα, οι πληθυσμοί έχουν μειωθεί καθώς το κριλ μεταναστεύει προς τα ψυχρότερα νερά πιο κοντά στο Νότιο Πόλο, σύμφωνα με τον Steinberg. Άλλοι επιστήμονες λένε ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα, αμφισβητώντας αν υπάρχουν αποδείξεις για μια μετατόπιση προς τον πόλο και, αν υπάρχει, την αιτία της.

Η εντολή της CCAMLR είναι η διατήρηση - είναι ακριβώς εκεί στο όνομα", δήλωσε η Claire Christian, εκτελεστική διευθύντρια της Antarctic and Southern Ocean Coalition, μιας ομάδας με έδρα την Ουάσινγκτον που εκπροσωπεί περιβαλλοντικές οργανώσεις στις διαδικασίες της CCAMLR. "Δεν είναι να επιτρέπει την αλιεία".

"Το κριλ είναι γεμάτο με σημαντικά θρεπτικά συστατικά, ώστε να μπορούμε να παραμείνουμε υγιείς, να ζήσουμε πολύ και να συνεισφέρουμε στην κοινωνία", δήλωσε ο Johansen.

Ο William Harris, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Ντακότα, ο οποίος βοήθησε στην εφεύρεση ενός τεστ που μετρά τα λιπαρά οξέα στα ερυθρά αιμοσφαίρια, δήλωσε ότι είναι "αγνωστικιστής" σχετικά με το πού οι άνθρωποι παίρνουν τα ωμέγα-3 τους.

"Το κριλ είναι μια χαρά. Το ιχθυέλαιο είναι μια χαρά", είπε. Επιπλέον, είπε ότι πολλά κοινά τρόφιμα, όπως τα αυγά ή τα μανιτάρια, είναι φορτωμένα σε χολίνη σε τάξεις μεγέθους περισσότερο από τα χάπια του κριλ.

Το κριλ περιέχει επίσης συνήθως χαμηλότερα επίπεδα ωμέγα-3 από ό,τι τα ψάρια, οπότε πρέπει να συλλεχθούν περισσότερα για να έχουν την ίδια περιεκτικότητα σε λίπος, σύμφωνα με την GOED, μια ομάδα που εκπροσωπεί τη βιομηχανία ωμέγα-3 με έδρα το Σολτ Λέικ Σίτι της Γιούτα.


Η Aker BioMarine, η νορβηγική εταιρεία που ηγείται της ανάπτυξης του διχτυού κριλ, ήταν πρόθυμη να παράσχει έναν καλεσμένο για τη ζωντανή παράσταση (ήταν δικό μου λάθος. Είχα αλλάξει την ημερομηνία ηχογράφησης και δεν άφησα αρκετό χρόνο). Αλλά έστειλαν αυτά τα σημεία συζήτησης, πολλά από τα οποία εξετάζουμε στη συζήτηση:

1.               Η αλιεία κριλ της Ανταρκτικής αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως μία από τις καλύτερα διαχειριζόμενες στον κόσμο.  Αποτελείται από μικρό αριθμό σκαφών που αλιεύουν λιγότερο από το 1% της συνολικής βιομάζας krill.

1.               Η αλιεία διαχειρίζεται στενά, παρακολουθείται και ρυθμίζεται από  την CCAMLR και  η βιομηχανία κριλ συνεργάζεται στενά με τους ενδιαφερόμενους φορείς για την παροχή και την ανταλλαγή δεδομένων παρακολούθησης στην CCAMLR για την υποστήριξη του έργου του οργανισμού για την ενίσχυση της διαχείρισης κριλ.

2.              Η CCAMLR έχει μια επιτροπή επιστημόνων που εργάζονται για το krill για περισσότερα από 40 χρόνια. Είναι πλέον καλά τεκμηριωμένο ότι το κριλ είναι ένας από τους μεγαλύτερους ανεκμετάλλευτους θαλάσσιους πόρους στον κόσμο, ότι η τρέχουσα αλιεία κριλ είναι μία από τις πιο προληπτικές όσον αφορά τα αλιεύματα σε σχέση με το μέγεθος των αποθεμάτων και ότι οι πληθυσμοί φαλαινών αυξάνονται επί του παρόντος έως και 150%, κανένα από τα οποία δεν δείχνει ότι η αλιεία αποτελεί απειλή για το οικοσύστημα της Ανταρκτικής.


3.              Η αλιεία αυτή δεν γνωρίζει «άνθηση», δεδομένου ότι τα αλιεύματα περιορίζονται σε 620 000 μετρικούς τόνους έως ότου η CCAMLR βάσει επιστημονικών πληροφοριών αποφασίσει διαφορετικά. "Η αλιεία κριλ αυξάνεται προς τα μέσα της δεκαετίας του 1980" είναι η ακριβέστερη περιγραφή της κατάστασης, και οι εξελίξεις τα τελευταία 10-12 χρόνια σημαίνουν ότι το ποσοστό εκμετάλλευσης της βιομάζας krill στην αλιευτική περιοχή έχει μετακινηθεί διακριτικά από περίπου 0,3% σε 0,8%. Το 2023 τα αλιεύματα ήταν περίπου 420 000 μετρικοί τόνοι, δηλαδή 200 000 μετρικοί τόνοι λιγότεροι από το ανώτατο προληπτικό όριο αλιευμάτων.

4.              Η αλιεία krill είναι μια διαφανής αλιεία με παρατηρητή επί του σκάφους παρόντα το 100% του χρόνου κατά τη διάρκεια των αλιευτικών δραστηριοτήτων. Η αλιεία είναι επίσης μία από τις καθαρότερες αλιευτικές δραστηριότητες στον κόσμο, καθώς το ρεκόρ παρεμπιπτόντων αλιευμάτων δεν υστερεί σε κανέναν. επιστημονική εργασία που δημοσιεύθηκε στο Fisheries Management and Ecology το 2022

5.              Τα περιστατικά τυχαίας θνησιμότητας μεγάπτερης φάλαινας, συνολικά, 4 περιπτώσεις σε διάστημα 17 ετών που συνέβησαν το 2021 και το 2022, όσο ατυχή κι αν είναι, δεν είναι από στοιχεία συστημικά μοτίβα αλλά συνέπεια δυσλειτουργίας της συσκευής αποκλεισμού θηλαστικών που έκτοτε έχουν βελτιωθεί. Δεν έχουν προκύψει νέες περιπτώσεις εδώ και δύο χρόνια και σκοπεύουμε να το διατηρήσουμε έτσι.

6.              Η συσκευή αποκλεισμού θηλαστικών, όπως σχεδιάστηκε από την Aker BioMarine, ορίζεται πλέον ως βέλτιστη πρακτική στη βιομηχανία και αποτελεί μέρος των απαιτήσεων κατά την κοινοποίηση για την αλιεία στην CCAMLR

7.              Όλα τα παραπάνω και ακόμα περισσότερα είναι στοιχεία που συμβάλλουν στη συνεχή πιστοποίηση MSC της Aker BioMarine από το 2011

Οι θάνατοι φαλαινών που περιγράφουν τεκμηριώθηκαν στην έκθεση του Associated Press, η οποία περιελάμβανε φωτογραφίες που ελήφθησαν από παρατηρητές της Επιτροπής, CCAMLR.

https://revkin.substack.com/p/a-growing-antarctic-fishery-for-tiny?utm_source=post-email-title&publication_id=1136572&post_id=140750015&utm_campaign=email-post-άλαtitle&isFreemail=true&r=2v7gja&utm_medium=email

 

[1] Andy @Revkin 22.01.2024

[1] Ο Conor Ryan είναι ζωολόγος που μοιράζει το χρόνο του μεταξύ ακαδημαϊκής κοινότητας, διατήρησης, εκπαίδευσης και καθοδήγησης άγριας ζωής. Βρισκόταν σε ένα μικρό κρουαζιερόπλοιο Lindblad τον Ιανουάριο του 2021 που συνάντησε μια εκπληκτική συνάθροιση πτεροφαλαινών - το δεύτερο μεγαλύτερο είδος φαλαινών - και σκαφών γρι-γρι κριλ. Η στιγμή έδειξε έντονα το πρόβλημα που συζητήσαμε. Ήταν επικεφαλής συγγραφέας σε μια εργασία που συνοψίζει τις παρατηρήσεις:

Εμπορική αλιεία κριλ εντός υπερομάδας πτεροφαλαινών αναζήτησης τροφής στον Νότιο Ωκεανό Οικολογία 104 (4), e4002

[1] Ο Joshua Goodman είναι δημοσιογράφος του Associated Press με έδρα το Μαϊάμι, ο οποίος, μαζί με τον συνάδελφό του David Keyton, ηγήθηκε μιας ισχυρής παγκόσμιας προσπάθειας ρεπορτάζ για το krill της Ανταρκτικής, συμπεριλαμβανομένων δύο εβδομάδων στη θάλασσα τον περασμένο Μάρτιο σε ένα σκάφος  που διαχειρίζεται η Sea Shepherd Global - ουσιαστικά ο μόνος τρόπος για να βγείτε στα απομακρυσμένα νερά όπου λαμβάνει χώρα το αλιεύμα.

[1] Η Nicole Bransome εργάζεται στο έργο Pew's Protecting Antarctica's Southern Ocean, το οποίο επικεντρώνεται στη διατήρηση μιας περιοχής που περιλαμβάνει το 10% του παγκόσμιου ωκεανού μέσω της δημιουργίας ενός δικτύου μεγάλης κλίμακας θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών (MPA) γύρω από την Ανταρκτική. Έγραψε μια πρόσφατη έκθεση που είναι μια φανταστική περίληψη των διεθνών προσπαθειών για τη διαχείριση αυτής της αναζωπυρωμένης βιομηχανίας. Εδώ είναι ένα βίντεο Pew σχετικά με το ρόλο του κριλ στην Ανταρκτική "ζώνη μεταφοράς άνθρακα

Ετικέτες