H ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ. Θα μας απομυζήσει ...

 H ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ

… Θα μας απομυζήσει την καρδιά που χτυπά μέσα μας, το πνεύμα και την ψυχή μας.

ARUNDHATI ROY: …. Θέλω να πω ότι το τι ακριβώς είναι αυτή η τεχνολογία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία. Ο λόγος, όμως, που είπα ότι αποτελεί τον τελικό προορισμό του καπιταλισμού είναι ο εξής: ξέρετε, ως συγγραφέας —πέρα από το ότι γράφω λογοτεχνία και μυθιστορήματα— είμαι ένας άνθρωπος που εδώ και πολλά, πολλά χρόνια παρακολουθεί τη διαδικασία της εταιρικοποίησης, τον νεοφιλελευθερισμό, την εξόρυξη, τα φράγματα.

Όλα είναι το ίδιο πράγμα, ξέρετε. Η ιστορία των μεγάλων φραγμάτων και το πώς, στην ουσία, κλέβεις ένα ποτάμι, συγκεντρώνεις τα αποθέματα νερού σε κεντρικό έλεγχο και στη συνέχεια αποφασίζεις ποιος μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτό και ποιος όχι.

Εξορύσσεις, όμως, το νερό, εξορύσσεις τα ορυκτά, εξορύσσεις… Ξέρετε, καταστρέφεις ολόκληρα βουνά για να εξαγάγεις το ουράνιο, χωρίς να κατανοείς τι επιπτώσεις έχει αυτό το ουράνιο στο οικοσύστημα όσο παραμένει μέσα στο βουνό.

Τώρα, όμως, έχεις φτάσει στο σημείο να εξορύσσεις κυριολεκτικά τον ίδιο τον ανθρώπινο νου και τα όργανα των ανθρώπων, ξέρετε;

Έτσι, λοιπόν — και βέβαια, η αποικιοκρατία ανέκαθεν ερχόταν φέρνοντας μαζί της λαμπερά δώρα. Έτσι, έχουμε αυτές τις καταναλωτικές εφαρμογές, όπως τις αποκαλούν. Στο δοκίμιό μου, λοιπόν, λέω ότι είναι κάπως σαν αυτό που συνέβη κατά τη διάρκεια του τσουνάμι, όταν η θάλασσα υποχώρησε και οι άνθρωποι είδαν χιλιόμετρα ολόκληρα από αστραφτερές, λαμπερές ακτές, γεμάτες πανέμορφα κοχύλια, κάστρα και μυστικά. Αυτές είναι οι καταναλωτικές εφαρμογές.

Ξέρετε, μπορώ να γίνω ο ψυχοθεραπευτής σας. Μπορώ να γίνω η μητέρα σας. Μπορώ να γίνω ο εραστής σας. Μπορώ να σας γράψω ένα μυθιστόρημα μέσα σε ένα λεπτό. Μπορώ να το μεταφράσω για εσάς. Για εσάς, είμαι απλώς ένας θαυματουργός γιατρός.

Την ίδια στιγμή, όμως, μακριά από εκεί, υψώνεται ένα τεράστιο παλιρροϊκό κύμα βλακείας, που πρόκειται να μας καταπιεί. Και αυτό το παλιρροϊκό κύμα ελέγχεται από ανθρώπους που μιλούν ανοιχτά για την επιθυμία τους να ανατρέψουν την κυβέρνηση, να ανατρέψουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ένας από αυτούς, τον οποίο παραθέτω στο δοκίμιό μου, λέει: «Όλοι στο διαδίκτυο πρέπει να επιτηρούνται και να κατατάσσονται σε αξιολογική ιεραρχία». Καταλαβαίνετε;

Θα αντιμετωπίσουμε μαζική ανεργία. Στην Ινδία, ήδη εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάζονται να εργάζονται έχοντας κάμερες στερεωμένες στο μέτωπό τους, ώστε να καταγράφουν τις κινήσεις τους και να εκπαιδεύουν ένα ρομπότ που πρόκειται να τους αντικαταστήσει. Και δεν έχουν τη δυνατότητα να αρνηθούν, γιατί υπάρχουν εκατομμύρια άλλοι που περιμένουν να πάρουν τη θέση τους.

Έτσι, κατά κάποιον τρόπο, μας καλούν να διαγράψουμε οι ίδιοι τον εαυτό μας. Και όσο το παλιρροϊκό κύμα μεγαλώνει, εμείς προχωράμε όλο και πιο βαθιά μέσα σε αυτόν τον ωκεανό.

Και ναι, φυσικά, υπάρχουν αυτοί οι πέντε ή έξι άνθρωποι που ελέγχουν τα κουμπιά, οι οποίοι έχουν ήδη αποκοπεί από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Έχουν ήδη φροντίσει να εξασφαλίσουν για τον εαυτό τους, ξέρετε, κατοικίες σε απομακρυσμένες περιοχές, εφοδιασμένες με αποθέματα τροφίμων, νερού και πυρομαχικών. Ήδη συζητούν για κέντρα δεδομένων στο διάστημα.

Γι’ αυτό, λοιπόν, λέω — αυτό ακριβώς είπα και στην αρχή του δοκιμίου μου: η τεχνητή νοημοσύνη (AI) είναι στην πραγματικότητα ηλίθια νοημοσύνη. Ξέρετε, είναι σαν να αναρωτιέμαι: Γιατί; Γιατί πιστεύουμε ότι πρόκειται για κάτι υπέροχο, που θα ωφελήσει σε μεγάλο βαθμό την ανθρωπότητα;

Δεν είναι έτσι. Θα μας απομυζήσει την καρδιά που χτυπά μέσα μας, το πνεύμα και την ψυχή μας.

Απόσπασμα από interview στο democracy now .https://www.democracynow.org/2026/10/23/arundhati_roy_artificial_intelligence_is_capitalism

BTM - Data Centers και διαρροή μεθανίου

 Άλλος  ένας παράγοντας επιβάρυνσης της ατμόσφαιρας, εκτός το καθαρό ενεργειακό κομμάτι. ΤΟ ΜΕΘΑΝΙΟ και οι διαρροές του

 

Τα BTM data centers (Behind-the-Meter Data Centers) αναφέρονται σε κέντρα δεδομένων που παράγουν το ηλεκτρικό ρεύμα που καταναλώνουν στον χώρο τους ή σε άμεση γειτονιά, χωρίς να περνάει η ενέργεια από τον μετρητή της ΔΕΗ (του δικτύου διανομής).

Βασικά χαρακτηριστικά τους:

·       Αυτοτελής παραγωγή: Η ενέργεια παράγεται τοπικά (π.χ. από φυσικό αέριο, ανανεώσιμες πηγές ή συστήματα αποθήκευσης) και καταναλώνεται απευθείας από το κέντρο δεδομένων. datacenterhawk.com

·       Παράκαμψη δικτύου: Επειδή η ενέργεια δεν περνάει από τον μετρητή της επιχείρησης, ονομάζεται “behind the meter”. enelnorthamerica.com

·       Μικροδίκτυα (Micro-grids): Συχνά λειτουργούν ως αυτόνομα μικροδίκτυα, προσφέροντας μεγαλύτερη αξιοπιστία και ταχύτητα εγκατάστασης, καθώς δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από τις υποδομές του εθνικού δικτύου. aoshearman.com

·       Αποθήκευση: Συχνά συνδυάζονται με μπαταρίες για να διασφαλίζουν σταθερή παροχή ενέργειας ακόμα και όταν η τοπική παραγωγή διακυμαίνεται. enersys.com

 

Όμως τα δεδομένα της γενικής εικόνας είναι  τα κάτωθι:

·       Γιατί δεκάδες γιγαβάτ νέας χωρητικότητας φυσικού αερίου «πίσω από τον μετρητή» θα μπορούσαν να προκαλέσουν εκπομπές 380 μεγατόνων CO₂ και μεθανίου τους επόμενους 18 μήνες.

·       Πώς το μεθάνιο μπορεί να διαρρεύσει σε όλη την αλυσίδα αξίας, από τις κεφαλές των φρεατίων και τους αγωγούς συλλογής έως τις διαρροές στις εγκαταστάσεις και την ολίσθηση των κινητήρων

·       Πώς η εξαιρετικά υψηλή βραχυπρόθεσμη θερμογόνος ισχύς του μεθανίου σημαίνει ότι οι εκπομπές αερίου εκτός δικτύου θα μπορούσαν να επισκιάσουν τις επιπτώσεις του άνθρακα τα επόμενα 20 χρόνια

·       Γιατί η λειτουργία γεννητριών αερίου σε μερικό φορτίο αυξάνει τις διαρροές

·       Γιατί η προμήθεια αερίου με χαμηλές διαρροές, η ανίχνευση και επισκευή διαρροών, καθώς και η προσθήκη καταλυτών προσθέτουν λιγότερο από 1% στο συνολικό κόστος κατασκευής των κέντρων δεδομένων χωρίς να προκαλούν καθυστερήσεις στη λειτουργία

·       Πώς η τρέχουσα αναφορά εκπομπών των μεγάλων εταιρειών τεχνολογίας βασίζεται σε μέσους όρους που παραβλέπουν τις πραγματικές διαρροές

Και στο τέλος αλλά όχι λιγότερο σημαντικό και ας μην το ξεχνάμε αυτό, γιατί η μεταφορά του LNG δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα από ότι οι εκπομπές του CO2. Γοα τους φωστήρες υπεράσπισης κάποιων λεγόμενων κάθετων διαδρόμων στην χώρα.

Αμμεσες δράσεις στο οροπέδιο Λασιθίου

Πώς θα μπορούσε να ξεκινήσει η πρωτοβουλία

Για να μη μείνει το κείμενο μόνο μια έκκληση, θα πρότεινα τα παρακάτω πρώτα βήματα:

1. Μια ανοιχτή πρόσκληση                                                                             Δημοσίευση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και κοινοποίηση στα χωριά, με πρόσκληση για μια πρώτη συνάντηση όλων των ενδιαφερόμενων κατοίκων.

2. Καταγραφή των πέντε πιο επείγοντων προβλημάτων                                             Κάθε συμμετέχων προτείνει προβλήματα και λύσεις. Η συνέλευση επιλέγει τις πρώτες προτεραιότητες με διαφανή διαδικασία.

3. Ένα τεκμηριωμένο σχέδιο διεκδίκησης                                                                   Για κάθε προτεραιότητα καταγράφονται το πρόβλημα, η προτεινόμενη λύση, ο αρμόδιος φορέας και το αίτημα που θα υποβληθεί.

4. Δημόσιος απολογισμός κάθε μήνα                                                                   Ενημέρωση των κατοίκων για τις ενέργειες που έγιναν, τις απαντήσεις που δόθηκαν και τα επόμενα βήματα.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  Επειδή, σίγουρα, είναι πολύ δύσκολο η συλλογική συζήτηση να μετατραπεί σε αποτελεσματική δράση, θα έδινα ιδιαίτερη έμφαση σε τρία πράγματα: ανοιχτή συμμετοχή, λίγους μετρήσιμους στόχους στην αρχή και σταθερή παρακολούθηση των αποτελεσμάτων.

 

 

Επιστολή πρός Δήμαρχο Λασιθίου κοοινοποίηση Περιφερειάρχη και πρεδρο ΔΣ ΟΑΚ ΑΕ

 Θέμα: Συμβολή στον προβληματισμό για την βιωσιμότητα του οροπεδίου Λασιθίου με αφορμή τις σύνθετες και διατομεακές επιπτώσεις των ακραίων καιρικών φαινομένων

Οροπέδιο Λασιθίου 15.10.2026

Κοινοποίηση : Περιφερειάρχη Κρήτης Στ. Αρναουτάκη

Προέδρο Δ.Σ. ΟΑΚΑΕ κ. Θεόδωρο Νίνο

Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε του Οροπεδίου Λασιθίου,

Θέλοντας να δώσουμε χώρο και ευκαιρία στο δημόσιο λόγο αλλά και να συνεισφέρουμε και εμείς εκεί που μπορούμε, επικεντρωνόμαστε στα πρόσφατα βιώματα μας σαν απλοί κάτοικοι και όχι σαν παράγωγοί.  Οι τελευταίες καταστροφές από τις πλημμύρες στο Οροπέδιο Λασιθίου αναδεικνύουν την επείγουσα ανάγκη λήψης ουσιαστικών μέτρων πρόληψης και .όχι μόνο μέτρων οικονομικής αποζημίωσης , ώστε να προστατευτούν οι καλλιέργειες, οι περιουσίες και να δοθεί έμφαση στη βιωσιμότητα του τόπου απέναντι στα μελλοντικά ολοένα εντονότερα καιρικά φαινόμενα λόγω της αλλαγής των κλιματολογικών και κλιματικών συνθηκών.

Με προφανή προτεραιότητα την οικονομική στήριξη των παραγωγών αυτή την περίοδο, προτείνουμε να εξεταστούν κατά προτεραιότητα οι ακόλουθες συνδυαστικές παρεμβάσεις:

·        Άμεση αποκατάσταση και αναβάθμιση του αποστραγγιστικού δικτύου, με καθαρισμό των υφιστάμενων καναλιών, έλεγχο των σημείων συμφόρησης και μελέτη νέων έργων απορροής, προσαρμοσμένων στις σημερινές κλιματικές συνθήκες.

·        Ολοκληρωμένη υδρολογική μελέτη του Οροπεδίου, για τον εντοπισμό των περιοχών υψηλού πλημμυρικού κινδύνου και την πρόβλεψη της πορείας των υδάτων σε περίπτωση έντονων βροχοπτώσεων.

·        Έλεγχος των επιπτώσεων των υφιστάμενων υποδομών, ιδιαίτερα των δρόμων και των έργων που επηρεάζουν τη φυσική απορροή, καθώς και αξιολόγηση της ελλιπούς λειτουργίας του φράγματος στη Βιδιανή σε σχέση με τον πλημμυρικό κίνδυνο.

o   Και μια πολύ σημαντική ερώτηση απευθυνόμενη στον πρόεδρο του ΟΑΚ κ. Θεόδωρο Ν.Νίνο, που μέχρι τώρα δεν έχει απαντηθεί υπεύθυνα από κανένα , γιατί στο φράγμα της Βιδιανής δεν έχει διορθωθεί η αδρανοποιημένη δεύτερή βάνα(πορτέλο) του φράγματος με αποτέλεσμα την μείωση της απορροής  (σύμφωνα με την γνώση μας) κατά 40.000 κυβικά σχεδόν την ώρα, δηλαδή την άνοδο των πλημμυρικών νερών στον κάμπο του οροπεδίου?

·        Σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης και οργανωμένο σχέδιο πολιτικής προστασίας, με παρακολούθηση της εξέλιξης των καιρικών φαινομένων της βροχόπτωσης, ενημέρωση των παραγωγών και άμεση κινητοποίηση των αρμόδιων υπηρεσιών.

·        Μακροπρόθεσμη προστασία του αγροτικού τοπίου, με παρεμβάσεις συγκράτησης των υδάτων στις ορεινές περιοχές, κατάλληλη διαχείριση της βόσκησης και σχεδιασμό καλλιεργειών με βάση τις ιδιαιτερότητες του εδάφους.

·        Συνδυαστική δέσμη ενεργειών για προστασία από υπερβολικές ατμοσφαιρικές κατακρημνίσεις και στη συνέχεια παγετό, (βλέπε «κλιματική αλλαγή και αναγκαιότητα ανεμομεικτών στο οροπέδιο» - email μας από 19.05.2025.)

Θεωρούμε απαραίτητο να συγκροτηθεί μια ομάδα συνεργασίας του Δήμου με υδρολόγους, υδραυλικούς μηχανικούς, γεωπόνους, μηχανικούς των σημαντικών ελληνικών πανεπιστημίων που έχουν να δείξουν έργο όπως αυτό της Θεσσαλίας (δεν χρειαζόμαστε σε αυτό το στάδιο ξένα πανεπιστημιακά ιδρύματα), αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες και εκπροσώπους των παραγωγών, ώστε να καταρτιστεί συγκεκριμένο σχέδιο δράσης με ιεράρχηση έργων, χρονοδιάγραμμα και εξασφάλιση χρηματοδότησης.

Η πρόληψη πρέπει να προηγείται της επόμενης καταστροφής, η οποία μπορεί να γίνει αναπόφευκτη εάν δεν υπάρξει κατάλληλος σχεδιασμός και προετοιμασία. Και αυτό αφορά όλους τους επόμενους Δημάρχους του οροπεδίου, όχι μόνο την σημερινή Δημαρχιακή αρχή. Το Οροπέδιο Λασιθίου χρειάζεται έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό που δεν θα περιορίζεται στην οικονομική αποκατάσταση των ζημιών, αλλά θα αντιμετωπίζει τις αιτίες της επαναλαμβανόμενης καταστροφής και θα διασφαλίζει το μέλλον μιας βιώσιμης αγροτικής παραγωγής και μιας ασφαλούς και υγιούς διαβίωσης της τοπικής κοινωνίας δηλαδή του λαού του.

Με εκτίμηση δυο κάτοικοι του οροπεδίου

Αγγελική Παναγιωτίδου(Μαθηματικός)-Νικόλαος Θεοδοσάκης (Dr rer. pol  Οικονομίας Γεωγραφίας)

ΥΓ. Παρακαλούμε για επιβεβαίωση παραλαβής με αριθμό. πρωτοκόλλου

Συλλογικές δράσεις στο οροπέδιο Λασιθίου

 

Το Οροπέδιο είναι ο τόπος μας. Η ευθύνη για το μέλλον του ανήκει σε όλους μας.

 

Το Οροπέδιο Λασιθίου είναι ένας τόπος με ιδιαίτερη φυσική ομορφιά, ιστορία και παράδοση. Είναι όμως και μια γεωγραφικά κλειστή κοινωνία, με προβλήματα που γνωρίζουμε όλοι, επειδή τα συναντάμε καθημερινά στη ζωή μας. Οι αποστάσεις, οι καιρικές συνθήκες, οι ανάγκες των αγροτών, η κατάσταση των δρόμων, η διαχείριση των υδάτων, η προστασία από τις πλημμύρες, η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, η ποιότητα των υποδομών και οι περιορισμένες ευκαιρίες για τους νέους δεν είναι αφηρημένα ζητήματα. Είναι η καθημερινότητά μας και καθορίζουν το μέλλον του τόπου μας.

Κι όμως, πόσο συχνά περιμένουμε να εμφανιστεί κάποιος άλλος για να λύσει τα προβλήματά μας; Πόσο συχνά περιοριζόμαστε σε μια συζήτηση στο καφενείο, σε ένα παράπονο μεταξύ φίλων ή σε μια διαμαρτυρία που ξεχνιέται μόλις περάσουν λίγες ημέρες;

Ίσως έχει έρθει η ώρα να αλλάξουμε αυτή τη συνήθεια.

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τις επόμενες εκλογές για να ενδιαφερθούμε για το Οροπέδιο. Δεν χρειάζεται να ανήκουμε σε κάποιο κόμμα, να συμφωνούμε σε όλα ή να έχουμε τις ίδιες πολιτικές απόψεις. Χρειάζεται να συμφωνήσουμε σε κάτι απλό: ότι ο τόπος μας αξίζει καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και ότι έχουμε το δικαίωμα αλλά και τη δυνατότητα να τις διεκδικήσουμε.                                                             Η λύση είναι: αυτοοργάνωση, άμεση συμμετοχή, αλληλεγγύη και συλλογική ευθύνη.

Τι μπορούμε να κάνουμε στην πράξη;

1. Να δημιουργήσουμε μια ανοιχτή συνέλευση δημοτών.

Να οργανώσουμε μια πρώτη συνάντηση κατοίκων από όλα τα χωριά του Οροπεδίου, χωρίς κομματικές ταυτότητες και αποκλεισμούς. Μια συνέλευση όπου ο καθένας θα μπορεί να εκφράζει τις ανησυχίες του, να καταθέτει προτάσεις και να συμμετέχει στη διαμόρφωση κοινών στόχων.

Όχι άλλη μία συνάντηση μόνο για να εκτονωθεί η αγανάκτηση, αλλά μια διαδικασία που θα καταλήγει σε αποφάσεις, συγκεκριμένες ενέργειες και καταμερισμό ευθυνών.

2. Να καταγράψουμε συλλογικά τα προβλήματα του τόπου.

Να δημιουργήσουμε μια ανοιχτή καταγραφή των αναγκών κάθε χωριού: προβλήματα οδικής ασφάλειας, επικίνδυνα σημεία σε περίπτωση πλημμύρας, ελλείψεις σε υποδομές, ζητήματα ύδρευσης και άρδευσης, δυσκολίες πρόσβασης σε υπηρεσίες και ανάγκες των πιο ευάλωτων κατοίκων.

Να συγκεντρώσουμε φωτογραφίες, στοιχεία, μαρτυρίες και προτάσεις. Να ξεχωρίσουμε τα επείγοντα από τα μακροπρόθεσμα και να διαμορφώσουμε έναν κατάλογο προτεραιοτήτων, βασισμένο στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας μας.

3. Να συντάξουμε ένα κοινό υπόμνημα προς τον Δήμο.

Αντί να απευθυνόμαστε ο καθένας ξεχωριστά στις δημοτικές αρχές, να παρουσιάσουμε συλλογικά ένα τεκμηριωμένο κείμενο με συγκεκριμένα αιτήματα, προτεινόμενες λύσεις και χρονοδιαγράμματα.

Να ζητήσουμε δημόσια συζήτηση με τη δημοτική αρχή, ενημέρωση για τις δυνατότητες χρηματοδότησης και σαφείς απαντήσεις για το ποια μέτρα μπορούν να υλοποιηθούν, από ποιον φορέα και σε ποιο χρονικό διάστημα.

4. Να οργανώσουμε ομάδες εργασίας για κάθε σημαντικό ζήτημα.

Μια ομάδα για την πρόληψη των πλημμυρών και την πολιτική προστασία. Μια ομάδα για την αγροτική παραγωγή, την άρδευση και την ορθολογική διαχείριση του νερού. Μια ομάδα για τους δρόμους και την ασφάλεια. Μια ομάδα για τις κοινωνικές υπηρεσίες, τον πολιτισμό και τη στήριξη των νέων.

Κάθε ομάδα μπορεί να συγκεντρώνει στοιχεία, να αναζητά τεχνικές λύσεις, να συνεργάζεται με ειδικούς και να παρουσιάζει συγκεκριμένες προτάσεις στη συνέλευση των δημοτών.

5. Να απαιτούμε διαφάνεια και λογοδοσία.

Να παρακολουθούμε τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, να ζητάμε ενημέρωση για την πορεία των έργων, να καταγράφουμε τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται και να επανερχόμαστε όταν αυτές δεν υλοποιούνται.

Να ζητάμε τακτικές δημόσιες συναντήσεις με τη δημοτική αρχή, ώστε οι κάτοικοι να γνωρίζουν τι έχει γίνει, τι καθυστερεί και ποια εμπόδια υπάρχουν.

Η διεκδίκηση δεν είναι μια επιστολή που στέλνεται και ξεχνιέται. Είναι μια συνεχής, οργανωμένη διαδικασία.

6. Να δημιουργήσουμε δίκτυα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας.

Μπορούμε να οργανώσουμε εθελοντικές ομάδες υποστήριξης ηλικιωμένων, δράσεις ενημέρωσης για την πολιτική προστασία, συλλογικές πρωτοβουλίες για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, πολιτιστικές εκδηλώσεις και δράσεις που φέρνουν κοντά τους κατοίκους διαφορετικών χωριών.

Η κοινωνική αλληλεγγύη δεν υποκαθιστά τις ευθύνες του Δήμου και του κράτους. Δημιουργεί, όμως, δεσμούς εμπιστοσύνης και μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε συλλογικά τις δυσκολίες.

7. Να χρησιμοποιήσουμε ειρηνικές και σταθερές μορφές δημόσιας παρέμβασης.

Όταν τα αιτήματα αγνοούνται, μπορούμε να προχωρήσουμε σε συλλογικές ανακοινώσεις, δημόσιες συζητήσεις, συγκεντρώσεις, τεκμηριωμένες αναφορές στις αρμόδιες υπηρεσίες, αιτήματα για συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου και, όπου χρειάζεται, νόμιμες κινητοποιήσεις.

Η δύναμη μιας κοινωνίας δεν βρίσκεται στην ένταση της στιγμιαίας διαμαρτυρίας, αλλά στη συνέπεια, στη συμμετοχή και στην επιμονή της.

Από το παράπονο στη συλλογική δύναμη

Ας μην περιμένουμε να συμφωνήσουμε σε όλα για να ξεκινήσουμε. Ας μην αφήσουμε τις κομματικές αντιπαραθέσεις, τις προσωπικές διαφορές ή τις απογοητεύσεις του παρελθόντος να μας κρατούν αδρανείς.

Μπορούμε να διαφωνούμε πολιτικά και ταυτόχρονα να συμφωνούμε ότι χρειαζόμαστε ασφαλέστερους δρόμους, καλύτερη προστασία από τις πλημμύρες, αποτελεσματικότερη διαχείριση των υδάτων, καλύτερες υπηρεσίες και ένα μέλλον με περισσότερες δυνατότητες για τα παιδιά μας.

Το πρώτο βήμα είναι να συναντηθούμε. Το δεύτερο είναι να ακούσουμε ο ένας τον άλλον. Το τρίτο είναι να οργανωθούμε και να δράσουμε.

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να αλλάξει πρώτα η εξουσία για να αλλάξουμε τη σχέση μας με τα κοινά. Μπορούμε να αρχίσουμε από τη δική μας κοινότητα, με τις δικές μας δυνάμεις.

Ας κάνουμε το Οροπέδιο έναν τόπο όπου οι δημότες δεν θα είναι απλώς αποδέκτες αποφάσεων, αλλά ενεργοί συμμέτοχοι στη διαμόρφωση του μέλλοντός του.

Έναν τόπο όπου η συμμετοχή δεν θα εξαντλείται στην ψήφο, η αλληλεγγύη δεν θα περιορίζεται στις δύσκολες στιγμές και η δημοτική αρχή θα γνωρίζει ότι απέναντί της δεν έχει μεμονωμένα παράπονα, αλλά μια κοινωνία ενημερωμένη, οργανωμένη και αποφασισμένη να διεκδικεί.

Το Οροπέδιο δεν είναι απλώς ο τόπος όπου ζούμε. Είναι ο κοινός μας τόπος. Και η ποιότητα της ζωής μας είναι υπόθεση όλων μας.

Ας αρχίσουμε, λοιπόν, με μια ανοιχτή συνέλευση δημοτών. Όχι αύριο, όχι όταν θα έχουν λυθεί όλα τα άλλα, αλλά τώρα.

Γιατί ο τόπος αλλάζει όταν οι άνθρωποί του αποφασίζουν να μην παραμένουν θεατές.