20 Αυγ 2018

Οι διανοούμενοι και η σπιτική τους ανησυχία σε 1’

 Οι διανοούμενοι και η  σπιτική τους ανησυχία

Και αναρωτιόμαστε γιατί δεν συμβαίνει κάτι τρανταχτό να ξεσκουντηθεί ο κόσμος και να αρχίσει να διεκδικεί για το μέλλον του, έστω και αυτό των παιδιών του. Φτάνει μια απλή ενασχόληση με τα κοινά ή χρειάζεται και κάτι «πέρα από το φράχτη».  Και όπως μου έγραψε μια cyber γνωστή. Το «δήθεν καλά κρατεί» σε αυτή τη πόλη που ζούμε, στη Θεσσαλονίκη.PARIS, FRANCE   l   Jean-Paul Sartre's statue leans into the courtyard at the Bibliotheque Nationale,

Διάβασμα σε  1’ THS 20082018

Τι άλλο μπορεί να σημαίνει η επιθυμία κάποιων από εμάς πέρα από μόνο μια ενασχόληση και δέσμευση για τα κοινά? Τι είναι αυτό?

Το κοινό στο οποίο οφείλει κανείς να ενεργεί και να δραστηριοποιείται πάντα συνπαράγεται από εμάς. Το κοινό δεν είναι μόνο του, "απλά εκεί", αλλά συνδημιουργείται από εμάς , και από τους λαϊκιστές βεβαίως. Οι διανοούμενοι δεν δείχνουν ότι εμπλέκονται ενεργά όταν μόνο και μόνο αρχίζουν να μιλάνε από κάποιο βήμα ή από μια βουλή του λαού. Αυτό που “χρειάζεται είναι η απόδοση εννοιολογικού έργου”. [Isolde CharimΟι καιροί είναι τόσο συγκεχυμένοι ώστε οι παλαιές γραμμές επιχειρημάτων και διαμαρτυριών είναι εντελώς συγκεχυμένες. «Οφείλουμε να  επιδείξουμε κατανόηση για να δημιουργήσουμε στους ανθρώπους δυνατότητα  κατανόησης»  για όλα αυτά που τους λέμε. [Isolde Charim] Αυτό είναι σημαντικότερο από κάθε τυφλό κομματικό ας πούμε ακτιβισμό, και άνοιγμα ενός πανό μπροστά  σε μια τράπεζα ή απέναντι σε δυο διμοιρίες ΜΑΤ. Φαίνεται ότι κάθε προγραμματισμένη ενέργεια στη δημόσια σφαίρα  χρειάζεται τρόπους μετάφρασης, ενός είδους διερμηνείας για το κοινό, για να εισχωρήσει στο κοινό, για να κατανοηθεί από αυτό. Μερικές φορές είναι απαραίτητο όχι μόνο να παράγουμε γνώση, αλλά και να το μεταφράζουμε σε ένα ευρύτερο κοινό. «Χρειαζόμαστε πνευματικούς ανθρώπους , ειδικά όταν το κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον εξασθενεί.» Η αλήθεια δεν βρίσκεται μόνο περιεχόμενο, αλλά και στην «αξιοπιστία και αυθεντικότητα αυτών που  θέλουν να διαχύσουν την επεξεργασμένη πληροφορία» [Isolde Charim]. Ας πάρει ο κάθε ένας μας θέση γι’ αυτούς που θέλουν να μας κάνουν καλύτερη τη διαβίωση μας από το 2019 και μετά στη πόλη που ζούμε και αναφέρομαι σε μερικά πρόσωπα. Και ας μη μας συγχωρέσουν που αναφερόμαστε με το όνομα τους, αλλά σαν δημόσια πρόσωπα εκτίθεστε κύριοι. Παρεμπιπτόντως δεν βλέπω καμία κυρία μέχρι σήμερα στην ιστορία της ΤΑ της πόλης.  Τους αναφέρουμε λοιπόν εδώ, σχετικά με το τι είναι ζητούμενο όταν το κοινωνικό περιβάλλον εξασθενεί: Bout, Aidon,  Vugia. Ποιος από αυτούς μπορεί να εκπληρώσει το γνώρισμα ενός πνευματικού ανθρώπου με αυθεντία και αξιοπιστία? Και δεν μιλάμε φυσικά για μαγκιά όσο αφορά την αυθεντία. Κανείς δεν πληρεί τα γνωρίσματα αυτά. Θα μου πείτε ότι περιμένουμε από πνευματικούς ανθρώπους να μας ωθήσουν προς την ανατροπή ή μια ταχύτερη προσαρμοστικότητα στις αλλαγές του περιβάλλοντος που έχει επέλθει από δραστηριότητες του ανθρωπόκαινου ανθρώπου? Ε κάπου ναι. Συνήθως από την αστική τάξη- που εδώ δεν έχουμε ούτε είχαμε ποτέ-  και τους διανοούμενους ξεκινούσε πάντα κάτι ανατρεπτικό για τουλάχιστον μια  μειωμένη ισχυρή πλειοψηφία.

Παράδειγμα για το παραπάνω είναι η επιστήμη του κλίματος - όσο χρήσιμη και εποικοδομητική είναι - έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα: «οι επιστήμονες του κλίματος δεν καταλαβαίνουν τι είναι η κοινωνία, δεν καταλαβαίνουν τι είναι ο πολιτισμός δεν καταλαβαίνουν τι είναι η ψυχολογία»[Harald Welzer]. Δεν κατηγορείται κανείς με αυτό, απλά  δεν είναι ενσωματωμένο το συγκεκριμένο θέμα στην επιστημονική τους εκπαίδευση. Το να έχουμε την ιδέα ότι η απλά και μόνο η παρουσίαση ορισμένων γεγονότων (facts) οδηγεί την επιθυμητή δράση αντίδραση είναι κάτι το εξωπραγματικό δεν έχει τίποτα να κάνει με την αληθινή κατάσταση έξω στη κοινωνία και πως αντιδρά αυτή. Δεν λειτουργεί έτσι το πράγμα. «Με αυτή την έννοια, πολλά από τα προβλήματα που έχουμε τώρα είναι καθαρά τού σπιτιού μας» [Harald Welzer], δεν εξαπλώνονται παραπέρα, παραμένουν στο κύκλο μας. Κάποιος πρέπει να λάβει υπόψη το γεγονός ότι έχουμε μια καπιταλιστική οικονομία ανάπτυξης που οι άνθρωποι εξαρτώνται από την κατανάλωση «και ότι βρίσκονται μέσα σε διάφορες δομές εθισμού». Αυτό το έχει καταλάβει ο καπιταλισμός και η παραγωγή του και το εκμεταλλεύεται πλήρως μέσω των διαφημίσεων, και η ο οποία διαφήμιση είναι και η κότα και το αυγό. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν μπορείτε να διακηρύξετε μια  ανοησία, παράδειγμα ένα πολιτικό στόχο των 2 βαθμών C° λόγω αερίων του θερμοκηπίων, και στη συνέχεια να αναρωτηθείτε γιατί κανείς δεν ακούει. «Όλες οι βασικές μας οικονομικές παράμετροι έχουν ως στόχο να παράγουν όλο και περισσότερες εκπομπές αερίων, όχι το αντίθετο.» [Harald Welzer]

Και επειδή ζούμε σε μία εποχή του δήθεν και του ξεκατινιάσματος.  Οι διανοούμενοι έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την υπεράσπιση του χώρου που τους καθορίζει. «Εκείνοι που διαμαρτύρονται ενάντια στους αυταρχικούς κινδύνους μπορούν σίγουρα να αποτύχουν. Αλλά αυτοί που δεν καταδικάζουν τη διάβρωση της ελευθερίας και της ισότητας και είναι απολογητές για κάθε αυθαιρεσία εγκαταλείπουν τον εαυτό τους.» [Doron Rabinovici]  Προσωπικά, μπορούν να νομίζουν ότι πετυχαίνουν με τις μικρές ομιλίες τους και την απτόητη γαλήνη τους, όμως σαν διανοούμενοι έχουν αποτύχει. Έτσι ξεκινάει η αυτοκτονία των διανοουμένων αλλά αυτοί συνεχίζουν να πιστεύουν ότι παράγουν έργο και λειτουργούν σαν alarm  για την κοινωνία και συντηρούν έτσι ένα ολόκληρο μηχανισμό μιμοζών, αδυνάμων  και αναξιοπαθούντων. Στα σπιτικά είμαστε όλοι καλοί.

17 Αυγ 2018

Το κλίμα δεν αγνοεί τη ταξική διάκριση σε φτωχούς και πλούσιους στις κοινωνίες. Τουναντίον δημιουργεί νέα ταξική αστική ανισότητα και ενδυναμώνει τις υπάρχουσες και μας οδηγεί σε ένα circulus vitiosus

Η επερχόμενη κοινωνικά οξεία ανισότητα  θα ζεστάνει ακόμα περισσότερο το αστικό περιβάλλον διαβίωσης.

Υπάρχει μια υπολανθάνουσα εντύπωση, ότι παιγνίδι το χάσαμε ήδη. Το κλίμα δεν αγνοεί τη ταξική διάκριση σε φτωχούς και πλούσιους στις κοινωνίες: ενώ οι προνομιούχοι αναπαύονται ή εργάζονται με την  ψύξη, άλλοι ιδρώνουν μέχρι ακόμα να πέσουν και νεκροί. Μάλλον χειροτερεύει η κατάσταση των φτωχών, αυτών  των «αόρατων» , κοινωνικά ευάλωτων και των λαθρομεταναστών. Και εάν διερευνήσουμε θα βρούμε και άλλους παράγοντες που επιδρούν ανασταλτικά και αρνητικά στα χαμηλότερα μέχρι και κατώτερα κοινωνικά στρώματα φτιάχνοντας πλέον τμηματοποιημένη ταξική ανισότητα, βλέπε AirBnb. Δεν είναι μακρυά από τα διαμερίσματά και σπίτια μας μας. Ας παραμείνουμε όμως στο κλίμα και δεν είναι πανικός όπως θα έλεγαν μερικοί ή ας αφήσουμε τους άλλους δεν μας καίει, στη κυριολεξία, ακόμα το πρόβλημα.

Die Sonne

Αποφασίσαμε να ζήσουμε εξ αιτίας του… θα πρέπει να προσαρμοστούμε εγκαίρως στις μεταβολές της δικής του προοπτικής εξ αιτίας μας


Οι πόλεις απορροφούν θερμότητα

Στις αστικές περιοχές, οι δολοφονικές θερμοκρασίες επιτυγχάνονται ταχύτερα από ότι σε περιοχές με λιγότερη αστικοποίηση.  Οι πόλεις απορροφούν θερμότητα και παράγουν θερμότητα και όλο αυτό το pensum το ακτινοβολούν. Άσφαλτος, τούβλα, τσιμέντο, μπετόν και σκοτεινές στέγες ενεργούν σαν σφουγγάρια που απορροφούν τη θερμότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας και την απελευθερώνουν τη νύχτα. Ο κλιματισμός είναι ένα σωσίβιο για όσους μπορούν να το αντέξουν οικονομικά, αλλά κάνει τους δρόμους ακόμα πιο θερμούς - ειδικά δε όταν δεν  υπάρχουν δένδρα- για όσους δεν μπορούν να έχουν κλιματισμό. Μια μελέτη από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, είναι προειδοποιητική: «Αστικές  Θερμονησίδες σε συνδυασμό με τη γήρανση του πληθυσμού και η αυξανόμενη αστικοποίηση μελλοντικά θα αυξήσουν την ευπάθεια του αστικού πληθυσμού όσο αφορά τα προβλήματα υγείας που σχετίζονται με τη ζέστη».

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το 2030, το 60% των ανθρώπων θα ζουν στις πόλεις. Και όσο περισσότερο γεμίζουν οι πόλεις, τόσο θερμότερές θα γίνονται. Με τις πρόσφατες προειδοποιήσεις ότι οι θερμοκρασίες στη Νότια Ασία θα υπερβούν το όριο για την ανθρώπινη επιβίωση στο τέλος αυτού του αιώνα, κάθε βαθμός μετράει. Ήδη φέτος, 65 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε θερμοκρασίες σχεδόν 44 βαθμών Κελσίου στην πακιστανική πόλη του Καράτσι - μια πόλη που είναι συνηθισμένη στην υπερβολική ζέστη.

Ausgetrockneter Boden in AsienΑλλά τα αποτελέσματα δεν είναι τα ίδια για όλους. Για παράδειγμα, υπάρχει μία ισχυρή συσχέτιση μεταξύ των πράσινων περιοχών μιας περιοχής σε μια πόλη και την ευημερία της: Όταν η σκιά των δέντρων μπορεί να μειώσει τις μέγιστες επιφανειακές θερμοκρασίες από 11 έως 25 βαθμούς, «το τοπίο αστικού πρασίνου  γίνεται ένας δείκτης της θνησιμότητας κατά τις περιόδους καύσωνα,» εξήγησε ο Tarik Benmarhnia, ειδικός της δημόσιας υγείας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια Σαν Ντιέγκο. Είναι συν-συγγραφέας μιας επιστημονικής έκθεσης που ισχυρίζεται ότι σε περιοχές με λιγότερη βλάστηση υπάρχει 5% υψηλότερος κίνδυνος θανάτου λόγω ζέστης. Το 2017, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ κατάφεραν να δημιουργήσουν μια σύνδεση μεταξύ εθνολογικά χωρισμένων οικιστικών περιοχών στις ΗΠΑ και αυτών που είναι πλησίον  σε περιοχές με δέντρα. Για μαύρους σε σύγκριση με τους  λευκούς, η πιθανότητα να ζήσουν σε περιοχή με ρίσκο καύσωνα είναι 52% παραπάνω, για Ασιάτες 32% και 21% για τους Ισπανόφωνους.


Οι φτωχοί και οι απομονωμένοι υποφέρουν περισσότερο

Στην Αμερική αλλά τελικά αποδείχτηκε και σε άλλες χώρες, η πιθανότητα να πεθάνει κάποιος από καύσωνα με μεταναστευτικό υπόβαθρο είναι 3 φορές υψηλότερη από ότι Αμερικανοί πολίτες ή αντίστοιχα οι ιθαγενείς.

Ο θάνατος σε ένα κύμα καύσωνα είναι σαν να βράζεις σιγά-σιγά", δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Καθηγητής Camilo Mora, κατά τη στιγμή της δημοσίευσης. "Είναι καθαρό βασανιστήριο. Τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο. Αλλά διαπιστώσαμε ότι αυτή η ζέστη μπορεί να σκοτώσει και στρατιώτες, ή αθλητές, τον κάθε  έναν από εμάς. "

Πέρυσι το 2017, οι ερευνητές της Χαβάης προέβλεψαν ότι το ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού που εκτίθεται σε θανατηφόρο καύσωνα για τουλάχιστον 20 ημέρες το χρόνο θα αυξηθεί από το σημερινό 30% σε 74% το 2100. Εφόσον επιτρέψουμε να συνεχίσουν να αυξάνονται οι εκπομπές καυσαερίων. Αντίθετα, με μια "δραστική μείωση", το ποσοστό αυτό θα αυξηθεί μόνο στο 48 τοις εκατό, αλλά θα εξακολουθεί να αυξάνεται. Το συμπέρασμα των επιστημόνων: "Η αυξανόμενη απειλή για την ανθρώπινη ζωή λόγω της υπερβολικής ζέστης φαίνεται σχεδόν αναπόφευκτη".

Το έτος 2018 είναι πιθανό να γίνει ένα από τα πιο καυτά από την έναρξη της καταγραφής θερμοκρασίας. Σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουν φθάσει σε πρωτοφανή επίπεδα - από τους 43 βαθμούς Κελσίου στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν, το Μπακού μέχρι σε μόλις πάνω από 30 βαθμούς στις σκανδιναβικές χώρες. Στο Κιότο, Ιαπωνία, ο υδράργυρος δεν έπεσε κάτω από τους 38 βαθμούς Κελσίου για μια εβδομάδα. Και στις ΗΠΑ, το προάστιο του Λος Άντζελες Chino Hills γνώρισε ένα ασυνήθιστα πρώιμο και υγρό κύμα καύσωνα τον Ιούλιο που κορυφώθηκε στους 48,8 βαθμούς Κελσίου. Οι κάτοικοι γύρισαν τον κλιματισμό τους τόσο ψηλά ώστε έφτασαν στο σημείο να μη φτάνει η παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια.

 

Ο κλιματισμός παραμένει ανέφικτος για πολλούς

Η ατμοσφαιρική ρύπανση έχει επίσης πιο θανατηφόρες συνέπειες σε τέτοιες περιοχές, καθώς τα οξείδια του αζώτου παράγουν όζον όταν θερμαίνονται από τον ήλιο, προκαλώντας φλεγμονή του αναπνευστικού συστήματος και αυξανόμενο κίνδυνο θνησιμότητας. "Οι άνθρωποι με χαμηλό εισόδημα που ζουν κοντά σε βαρύ κυκλοφοριακό σε κακώς μονωμένα σπίτια ή σπίτια χωρίς κλιματισμό έχουν περισσότερα προβλήματα με αυτά τα θέματα", ανέφερε ο Benmarhnia. Αλλά ο κλιματισμός παραμένει ανέφικτος για πολλούς, ακόμα και αν είναι όλο και περισσότερο απαραίτητος.

 clip_image002[6]

Δρόσισμα μιας νεαρής γυναίκας στο Κάϊρο

Το 2014, ο δημόσιος οργανισμός Δημόσιας Υγείας της Αγγλίας εξέφρασε την ανησυχία ότι "η διάθεση συσκευών air  condition αντικατοπτρίζει την κοινωνικοοικονομική ανισότητα εάν δεν επιδοτηθεί σε μεγάλο βαθμό". Η αύξηση του κόστους των καυσίμων επιδεινώνει το πρόβλημα. Και αν η ανθρωπότητα θέλει να καταναλώνει λιγότερη ενέργεια για να ψύξει τον πλανήτη της - όχι μόνο τα σπίτια και τα γραφεία - δεν έχει νόημα να βασιζόμαστε σε κλιματισμό μακροπρόθεσμα ούτως ή άλλως. Σε καμία περίπτωση δεν είναι λύση για όλους τους ανθρώπους.

 

"Το καλοκαίρι γίνεται κόλαση"

Στην τροπική πρωτεύουσα των Φιλιππίνων της Μανίλα, όπου τα οι θερμοκρασίες άνω των 30 βαθμών επιδεινώνονται από νωθρότητα της υγρασίας, ο κλιματισμός είναι πολυτέλεια ακόμη και για νοσοκομειακούς ασθενείς. Ο χώρος μητρότητας του νοσοκομείου του Dr Jose Fabella Memorial είναι σχεδόν πάντα υπερπλήρης. Μόνο πρόσφατα, στο κατά κύριο λόγο καθολικό κράτος, τα αντισυλληπτικά είναι ελεύθερα διαθέσιμα. Ένα μονόκλινο δωμάτιο με κλιματισμό κοστίζει 650 πέσος τη νύχτα - λιγότερο από 10 ευρώ, αλλά σημαντικά περισσότερα από ό, τι οι περισσότερες έγκυες μητέρες μπορούν να αντέξουν οικονομικά. Φιλοξενούνται σε κοινόχρηστα δωμάτια, τα οποία εξαρτώνται από ανεμιστήρες . "Αυτοί οι ανεμιστήρες εργάζονται 24 ώρες την ημέρα χωρίς διακοπή. Σπάνια διαρκούν περισσότερο από ένα χρόνο », αναφέρει ο Maribel Bote, ο οποίος εργάζεται στο νοσοκομείο για 28 χρόνια. "Το καλοκαίρι γίνεται πραγματικά κόλαση εδώ- οι ανεμιστήρες φυσούν ζεστό αέρα", λέει ο Bote. "Στη συνέχεια, οι μητέρες χρησιμοποιούν δίσκους χαρτιού για να κρυώσουν".

Στην Καμπότζη,  η επιβίωση της θερμότητας για τους τρόφιμους των φυλακών είναι ένα θέμα της κοινωνικής θέσης. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η 30-ετών Chao Sophea περασε περισσότερο από δύο χρόνια στη φυλακή της Πνομ Πενχ Prey Sar. Καταδικάστηκε για αδικήματα ναρκωτικών, αλλά αρνείται την κατηγορία.  Όταν ήταν στη φυλακή, ήταν τέσσερις μήνες έγκυος. Το παιδί της πέρασε το πρώτο έτος της σε ένα γεμάτο δωμάτιο για τις εγκύους και τις μητέρες με μωρά. "Ήταν στην πραγματικότητα ατμόλουτρο", θυμάται η Σόφα. "Χρησιμοποίησα μια βεντάλια από φύλλο φοίνικα για να ανακουφίσω το μωρό μου από τη ζέστη - αυτό ήταν μόνο που θα μπορούσα να αντέξω. Υπήρχε ένα μικρό παράθυρο που ανοίγει στον τοίχο. Αλλά μπορείτε να φανταστείτε πόση ποσότητα του αέρα καταναλώνεται σε ένα τόσο γεμάτο δωμάτιο; Υποβάλαμε αίτηση για έναν ανεμιστήρα, αλλά ποτέ δεν ήρθε."  Ένας ακτιβιστής για το περιβάλλον ο οποίος ζήτησε να παραμείνει ανώνυμος, είπε ότι έπρεπε να μοιράζονται ένα κελί τεσσάρων τετραγωνικών μέτρων με 25 άλλους άνδρες, όταν ήταν υπό κράτηση . "Κοιμόμασταν σαν καπνιστά ψάρια περασμένα σε ένα καλαμάκι. Δεν υπήρχε κλιματισμός, ούτε καν ανεμιστήρας. "Junge erfrischt sich  von der Hitze

 Τρομακτικό το συναίσθημα του νεαρού για λίγη δροσιά στο Νέο Δελχί


Τι μέλλει γενέσθαι ?

Έχει αποδειχθεί  ότι μια κλειστή κοινωνία ‘η αλλιώς μη ανοικτή κοινωνία με πολλές υπάρχουσες ανισότητες «ανάβει» το αστικό περιβάλλον. Οι Αμερικανοί ερευνητές, οι οποίοι το 2013  αποκάλυψαν την σχέση του ρατσισμού με τους κινδύνους και ρίσκα που σχετίζονται με την υπερθέρμανση, βρήκαν άλλο ένα φαινόμενο: όσο εντονότερος είναι ο ρατσισμός σε μια πόλη, τόσο θερμότερη είναι η πόλη για όλους[1]. Οι επιστήμονες συνέστησαν επομένως στον αγώνα ενάντια στη θερμότητα να αντιμετωπίσουν τις πόλεις στο σύνολό τους, συμπεριλαμβανομένων των γκέτο. Κάτι που τονίζεται συνέχεια αναφορικά με την ολιστική αειφόρο αστική ανάπτυξη. Περισσότερα δέντρα, περισσότερα μικρά πάρκα όχι μεγάλα. Μεγάλα δεν έχουν το θετικό αντίκτυπο για το αστικό κλίμα όσο τα μικρά. Τα μεγάλα έχουν θετικές επιδράσεις μόνο στους γειτνιάζοντες κατοίκους.  Ανοιχτόχρωμες προσόψεις κτιρίων  και δένδρα στους δρόμους θα μπορούσαν να μειώσουν το σύνολο της επίδρασης της θερμότητας σε μια πόλη. Επιπλέον, ο πολεοδομικός σχεδιασμός στο μέλλον πρέπει «να λαμβάνει προληπτικά υπόψη την οικολογική δικαιοσύνη και να εξαλείφει κάθε εθνοτική ανισότητα». Για τον Benmarhnia. [2]  η διάλυση της κοινωνικής απομόνωσης και του αποκλεισμού είναι ένας βασικός παράγοντας που θα ωφελήσει όλους. Επιπλέον, αυτοί  για πολλούς από μας "αόρατοι", δηλαδή οι πιο ευάλωτοι άνθρωποι - όπως οι άστεγοι και οι λαθρομετανάστες - θα πρέπει να αγκαλιαστούν από την κοινότητα για να τους φροντίσει. [3]

Ο Francine Nadler του House Benedict Labre λέει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι μόλις αρχίζουν[4] να συνειδητοποιούν τα καταστροφικά αποτελέσματα της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Οι πόλεις πρέπει να αναθεωρήσουν την όποια δημοτική πολιτική έχουν  και να επανακαθορίσουν την μελλοντική σήμερα μη αειφόρο κατασκευαστική και πολιτική του κατοικείν για όλους τους πολίτες - από τους πολύ προνομιούχους και πλούσιους  έως τους πιο ευάλωτους με συγκριτικό πλεονέκτημα στους ευάλωτους καθώς εάν έχουμε ίσα μέτρα θα έχουμε συνέχεια ένα προβάδισμα των προνομιούχων, σε ένα θέμα που θεωρείται δημόσιο αγαθό, όπως π.χ. το νερό. Και αυτό είναι η υγεία στους καιρούς του καύσωνα, και βεβαίως εδώ δεν θα μιλήσουμε για δίκαιη ανακατανομή του συγκεκριμένου αγαθού καθώς οι προνομιούχοι είναι αυτοί που έχουν συνεισφέρει κατά σημαντικό λόγο στη κλιματική αλλαγή σε σχέση με τις ευάλωτες ομάδες.


«Η πραγμάτωση της ζωής σήμερα έχει αφεθεί περισσότερο στο έλεος των γεγονότων παρά στην πεποίθηση»

[Walter Benjamin,1892-1940].


Πηγές αλφαβητικά:

Από Amy Fleming(der Freitag) με συνεργασία της Ruth Michaelson και Adham Youssef στο Καϊρο, Oliver Holmes στην Ιερουσαλήμ, Carmela Fonbuena στη Μανίλα und Holly Robertson στην Πνομ Πεν

·         https://www.c40.org Τελευταία πρόσβαση μου στις 17/8/2018

·         https://www.freitag.de/autoren/the-guardian/die-naechste-ungleichheit Τελευταία πρόσβαση μου στις 14/8/2018

·         http://iopscience.iop.org/article/10.1088/1748-9326/10/2/024005/pdf Τελευταία πρόσβαση μου στις 16/8/2018

          https://www.nature.com/articles/nclimate3322 Τελευταία πρόσβαση μου στις 17/8/2018

·        https://www.reuters.com/article/us-temperature-immigrants-casualties/immigrant-workers-in-u-s-have-tripled-risk-for-heat-related-death-idUSKBN1DE2G3 Τελευταία πρόσβαση μου στις 17/8/2018


[1] Illumniati το κατανοούν αυτό ή θέλουν και επεξήγηση.

[2]Tarik Benmarhnia,1,2,3 Marie-France Sottile,4,5 Céline Plante,6 Allan Brand,3,7 Barbara Casati,4 Michel Fournier,6 and Audrey Smargiassi1,3,7. Variability in Temperature-Related Mortality Projections under Climate Change.       [1Département de santé environnementale et santé au travail (DSEST), Université de Montréal, Montréal, Québec, Canada; 2EHESP School of Public Health (École des hautes études en santé publique), Rennes, Sorbonne-Paris Cité, Rennes, France; 3Chaire sur la pollution de l’air, les changements climatiques et la santé, DSEST, Université de Montréal, Montréal, Québec, Canada; 4Consortium Ouranos, Montréal, Québec, Canada; 5Ministère du Développement durable, de l’Environnement et des Parcs, Québec, Canada; 6Direction de santé publique de l’Agence de la santé et des services sociaux de Montréal, Québec, Canada; 7Institut National de Santé Publique du Québec, Montréal, Québec, Canada ]  https://ehp.niehs.nih.gov/1306954/.

Τελευταία πρόσβαση μου 18/08/2018

Tarik Benmarhnia,1 Zinzi Bailey,1 David Kaiser,2 Nathalie Auger,3 Nicholas King,4,5 and Jay S. Kaufman1,5. A Difference-in-Differences Approach to Assess the Effect of a Heat Action Plan on Heat-Related Mortality, and Differences in Effectiveness According to Sex, Age, and Socioeconomic Status (Montreal, Quebec).       [1Institute for Health and Social Policy, McGill University, Montreal, Quebec, Canada; 2Direction de santé publique de l’Agence de la santé et des services sociaux de Montréal, Montréal, Québec, Canada; 3Institut National de Santé Publique du Québec, Montréal, Québec, Canada; 4Biomedical Ethics Unit, and 5Department of Epidemiology, Biostatistics, and Occupational Health, McGill University, Montreal, Quebec, Canada ]  https://ehp.niehs.nih.gov/EHP203/ Τελευταία πρόσβαση μου 18/08/2018

[3]Πρώτα μέτρα έχουν ληφθεί ήδη σε τουλάχιστον μία από τις πιο “καυτές χώρες” του κόσμου. Σύμφωνα με την Ινδική κυβέρνηση με μια σειρά απλών μέτρων, ο αριθμός των θανάτων θερμότητας μειώθηκε  δραστικά - από 2.040 το 2014 σε μόλις πάνω από 200 το 2017. Μεταξύ άλλων, κατά τη διάρκεια της ημέρας το πάρκο άνοιξε, διανέμονται δωρεάν νερό και στη παραγκούπολη οι στέγες βάφτηκαν λευκές, που μείωσαν την εσωτερική θερμοκρασία κατά 5%.Η πόλη του Μόντρεαλ εισήγαγε για πρώτη φορά ένα παρόμοιο σχέδιο δράσης για το καύσωνα το 2004, μειώνοντας τον αριθμό των θανάτων κατά μέσο όρο κατά 2,52 ανά μέρα στις πολύ ζεστές μέρες. Όμως, καθώς τα κύματα καύσωνα αυξάνονται σε ένταση, πιθανόν να χρειαστούν ξανά σύντομα προσαρμογές των μέτρων.

[4]https://www.thestar.com/news/canada/2018/07/18/89-deaths-now-linked-to-heat-wave-in-quebec.html





16 Αυγ 2018

Θεσσαλονίκη-Thessaloniki: Το κατοικείν, ο κατασκευαστικός τομέας, το πράσινο, η γειτονιά, το κέντρο και η κλιματική αλλαγή

Στη πόλη της Θεσσαλονίκης απαιτείται μια Renaissance της αστικής ανάπτυξης και του κατοικείν. Ειδάλλως θα έχουν οι επόμενοι ίσως το τέλος των Ηomo erectus.

Το κατοικείν, ο κατασκευαστικός τομέας, το πράσινο, η γειτονιά, το κέντρο και η κλιματική αλλαγή

 φωτο τιτλου

Με 4 γραφικά και 2 απεικονίσεις                                                                                                          Διάβασμα σε 4 ,5’

Το παρακάτω κείμενο δεν είναι ούτε οικολογικό, ούτε εναλλακτικό και αντιδραστικό και ούτε κείμενο με παιδαγωγικό χαρακτήρα και υψωμένο το δάχτυλο. Είναι προσανατολισμένο στο τι  θα μπορούσε ίσως να κάνει πιο ευχάριστο το μελλοντικό αστικό κατοικείν για τον δημότη εξ’ αιτίας της ήδη εμφανιζόμενης κλιματικής αλλαγής, με ευθύνη συνδιαβούλευσης και σύμπραξης και του δημότη.

«Το θανατηφόρο Τρίο» στις θάλασσες.

Πριν προχωρήσουμε, σκεφτήκαμε ότι επειδή αναφερόμαστε σε κλιματική αλλαγή και τις επιπτώσεις του άνθρακα επι του κλίματος στη γαία και στις πόλεις συγκεκριμένα και γενικώτερα τέτοιες πληροφορίες έρχονται ακατέργαστες και συγκεχυμένες στον άνθρωπο,  καλό θα ήταν να αναφερθούμε πολύ σύντομα σε αυτό που ακούμε συνέχεια όσο αφορά τον άνθρακα και τα αέρια του θερμοκηπίου και πως διαταράσσεται ο φυσικός κύκλος του άνθρακα που είναι δισεκατομμυρίων ετών. Η παρακάτω αποτύπωση του κύκλου του μας δείχνει ότι ο κύκλος του φυσικού άνθρακα περιγράφει την ανταλλαγή άνθρακα (C) μεταξύ της ατμόσφαιρας και των διαφόρων φυτών σε έδαφος και ωκεανούς. Ωστόσο, αυτό το ισοζύγιο του άνθρακα διαταράσσεται όλο και περισσότερο.

kohlenstoffkreislauf

Η καύση ορυκτών καυσίμων όπως το κάρβουνο, ο λιγνίτης και το πετρέλαιο καθώς και η λειτουργία  των βιομηχανικών εγκαταστάσεων, η παραγωγή τσιμέντου για τις κατασκευές στο αστικό περιβάλλον, η αποψίλωση των δασών ή η υπερεντατική χρήση της γης, απελευθερώνουν όλο και περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα (CO2).

Αν μας πει κάποιος μα η ατμόσφαιρα είναι μακριά δεν το βλέπουμε δεν μπορούμε να το συνειδητοποιήσουμε με το λίγο μυαλό που χρησιμοποιούμε, ας πάρουμε τότε τους ωκεανούς και τις θάλασσες που είναι δίπλα μας και που καλύπτουν το 70,7% της επιφάνειας της γαίας: Το διοξείδιο του άνθρακα έχει τρεις θανατηφόρες επιπτώσεις στη ζωή της θάλασσας, εξηγεί ο καθηγητής Pörtner (AWI). Πρώτον, στα περισσότερα θαλάσσια οικοσυστήματα, υπάρχει μια τάση να θερμαίνονται, ειδικά στα ανώτερα στρώματα του νερού. Καθώς το ανώτερο στρώμα θερμαίνεται, διαστέλλεται και αποκτά διαφορετική πυκνότητα από το παρακάτω. Αυτή η διαφορά πυκνότητας οδηγεί σε μια αυξανόμενη διαστρωμάτωση των θαλασσών. Αυτό απαιτεί λιγότερη ανταλλαγή αερίων και θρεπτικών συστατικών μεταξύ των στρωμάτων νερού. Έτσι συγκεντρώνεται μεταξύ αυτών των δυο στρωμάτων οργανικό υλικό, τα μικρόβια αρχίζουν και το αποδομούν, καταναλώνουν οξυγόνο και απελευθερώνουν διοξείδιο του άνθρακα, και ακριβώς όπως εμείς φτωχοποιούμαστε από διάφορές πολιτικές έτσι και οι θάλασσες φτωχοποιούνται από οξυγόνο. Δεν υπάρχει καμία διαφορά. Και βεβαίως υπήρχαν τέτοια στρώματα πάντα στις θάλασσες και ωκεανούς αλλά με την αύξηση της θερμοκρασίας επεκτείνονται τα στρώματα αυτά στις θάλασσες και περισσότερο στα αβαθή νερά.

Εάν δεν είναι δυνατόν να μειωθούν σημαντικά οι παγκόσμιες εκπομπές CO2, οι θαλάσσιοι βιολόγοι και ωκεανογράφοι αναμένουν σοβαρές ζημιές στο θαλάσσιο περιβάλλον. Οι ωκεανοί δεσμεύουν περισσότερο από το 25% του διοξειδίου του άνθρακα που απελευθερώνεται στον αέρα κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο. Χωρίς αυτή τη φυσική δεξαμενή, η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στον αέρα θα ήταν πολύ υψηλότερη σήμερα.  Αλλά ακόμη και οι ωκεανοί δεν μπορούν χωρίς συνέπειες να αποθηκεύσουν απεριόριστες ποσότητες άνθρακα. Όπως όλα τα αέρια, το διοξείδιο του άνθρακα διαλύεται στο νερό, αλλά σε αντίθεση με τα περισσότερα αέρια αντιδρά σε ανθρακικό οξύ. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται επίσης όξυνση των ωκεανών.

Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε ένα προς ένα στα μειονεκτήματα αυτής της εξέλιξης στη διατροφική αλυσίδα του ανθρώπου και στο οικοσύστημα των ωκεανών.

 

«Το θανατηφόρο Τρίο στις πόλεις»              Βλέπουμε λοιπόν ότι βρισκόμαστε σε ένα κλειστό περιβάλλον, κάτι που δεν έχουν συνειδητοποιήσει. Θεωρούμε ότι όλα όσα ρυπογόνα παράγωγα προέρχονται από εμάς  φεύγουν κάπου στο σύμπαν. Τις πηγές υποβάθμισης της καθημερινής διαβίωσης να συλλάβουμε και να διαχειριστούμε θα κατανοήσουμε πως λειτουργεί και το αστικό οικοσύστημα. Ακριβώς όπως και οι ωκεανοί:

 

·        Υπερθέρμανση του αστικού κλίματος,

·        φτωχοποίηση της αστικής ατμόσφαιρας από οξυγόνο και

·         υπερσυγκέντρωση CO2, NOx και ΠΑΥ(πολυαρωματικών υδρογονανθράκων) και micro-σκόνης

 

H έννοια για τον αστικό και πολεοδομικό σχεδιασμό και την προστασία του περιβάλλοντος έχουν πλέον κοινό παρονομαστή.

Πώς πρέπει να οικοδομήσουμε για να προστατεύσουμε τις πόλεις μας από την κλιματική αλλαγή στο μέλλον; Και τι πρέπει να συμβεί για να γίνει το κατοικείν πάλι ανταγωνίσιμο προϊόν και βεβαίως προσιτό και πάλι στις πόλεις, βλέπε AirBnb ή «unFairBnb» [όρος του corporate europe]. Τα παραπάνω δεν ακυρώνουν την ανάγκη μιας επαρκούς διαβίωσης και όχι υπερβολικής για την αποφυγή χειρότερων όσο αφορά την κλιματική αλλαγή.

Εκτός από την υποδομή, την κινητικότητα και τον ενεργειακό εφοδιασμό, το αστικό κλίμα είναι ένα από τα βασικά ζητήματα για τη μελλοντική αστική ανάπτυξη.

oikosystem StadtΗ επαρκής αστική ανάπτυξη και όχι η υπερβολική, η αναγέννηση του αστικού κέντρου σαν χώρος του κατοικείν και όχι μόνο η εκμετάλλευσή του από την πλευρά της εμπορικότητάς του, γίνονται όλο και περισσότερο μια σημαντική απαίτηση απέναντι στους αστικούς σχεδιαστές και πολεοδόμους.

Προπάντων όμως και η πλήρης ορθολογική και μόνο, επιλογή του ανθρωπίνου δυναμικού που θα ασχοληθεί με την πόλη στο Δήμο σαν εκπρόσωποι, είναι οι αναγκαίες πλέον- αν δεν είναι αργά-  προϋποθέσεις για μια αειφόρο αστική ανάπτυξη για όλους τους Δημότες και όχι ,μόνο για μια κοινωνική τάξη, την μεσοαστική. Αλλά για όλες της κοινωνικές, ηλικιακές ομάδες και δημοτικά διαμερίσματα.

Κάποια στιγμή στο μέλλον εάν υπάρξει ιστορική τεκμηρίωση ευθυνών για μερική ή σχεδόν ολική υποβάθμιση και απαξίωση του ανθρώπινου πολιτισμού από ιστορικούς και αρχαιολόγους, ένα σενάριο θα μπορέσει να αναφέρεται στο ότι ο ανθρωπόκαινος δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί αρκετά γρήγορα στις μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες, που ο ίδιος επέφερε σχεδόν σε χρόνο d.t  σε σχέση με το χρόνο ύπαρξης του γαλαξία μας, όχι του σύμπαντος. Ο Ανθρωπόκαινος άντεξε μόνο 10 γενιές ανθρώπων θα αναφέρεται «εις τας γραφάς».  Όπως και ο Homo Erectus που κάποιοι ερευνητές υποπτεύονται ότι «δεν είχε προσπαθήσει ιδιαίτερα ‘για να προσαρμόσει τη ζωή του στις μεταβαλλόμενες συνθήκες’ ", όπως ισχυρίζεται ο Ceri Shipton από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας (ANU). Ο Homo Erectus είχε μια "στρατηγική ελάχιστης προσπάθειας"[1]η οποία συμπληρωνόταν από μια συντηρητική κοινωνικοποίηση. Κάτι συγγενές βιώνομε σήμερα αι τώρα και 25 χρόνια  πλέον με τον νεοφιλελευθερισμό.

Μήπως λοιπόν θα πρέπει να εγκαταλείψουμε τις σημερινές πολιτικές  της ελάχιστης προσπάθειας από πλευράς διοικούντων και διαχειριστών -που διαφαίνονται σε πάρα πολλούς τομείς και που  απευθύνονται στο 80-85% τους πληθυσμού-  αλλά και από πλευράς πολιτών καθώς νοιώθουν εξ αρχής αξιωμένοι με την πολιτική της μιμόζας πλέον και να βρούμε εναλλακτικούς δρόμους να ανέβουμε στο βουνό για να βρεθούμε στο τόπο που υπάρχουν οι κατάλληλες πέτρες για την κατασκευή των εργαλείων μας που χρησιμοποιούμε στη καθημερινότητά μας με σκοπό της διαβίωση μας. Είναι ήδη σε επίπεδο επιβίωσης πάρα πολλοί άνθρωποι σε σχέση με τα χρόνια του ’70.  Διότι εάν περιμένουμε να φτιάχνουμε τα εργαλεία μας μόνο από τις πέτρες που θα κυλήσουν από  το βουνό,  και δεν γνωρίζουμε άλλο δρόμο να βρούμε τους πόρους κάποια στιγμή θα σταματήσουν να κυλούν οι πολύτιμες πέτρες που χρειαζόμαστε για τη διαβίωσή, όλων και του 10 και του 90%. Τότε θα είναι αργά να διερευνήσουμε άλλους δρόμους που οδηγούν στους αναγκαίους πόρους.

 

Υπάρχοντες δομές και υλικά στη πόλη τα κρατάμε αντί να τα καταστρέψουμε.

Τομέας κατασκευών να μετονομασθεί σε τομέα κατοικείν και διαβίωσης και να λειτουργεί σαν τέτοιος. Ο τομέας αυτός διεθνώς καταναλώνει περίπου το 50% των πόρων, περίπου το 40% της κατανάλωσης ενέργειας, παράγει περίπου το 40% των εκπομπών ρυπογόνων αερίων, σφραγίζει περίπου το 70% του εδάφους και δημιουργεί περίπου 50% των αποβλήτων. Σε εθνικό επίπεδο, ο τομέας των κατασκευών αντιπροσωπεύει μέχρι και το μερίδιο 48% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας και  περίπου 18% της CO2 έκλυσης.

Ως εκ τούτου, ο κατασκευαστικός τομέας αποτελεί βασικό τομέα για την εθνική και αν μη τι άλλο και τη διεθνή περιβαλλοντική πολιτική σε αστικό επίπεδο. Τόσο για να επιτευχθούν οι στόχοι της προστασίας του κλίματος, όσο και της αειφόρου ενεργειακής εξασφάλισης όπως και η ιδανική αποδοτικότητα των πόρων,  πρέπει  να γίνουν κάποια βήματα στον τομέα των κατασκευών και που είναι απαραίτητα. Ταυτόχρονα, ο κατασκευαστικός κλάδος παγκοσμίως αντιπροσωπεύει θέσεις εργασίας και δημιουργία οικονομικής υπεραξίας. Ο κατασκευαστικός κλάδος συνδέεται στενά με άλλους οικονομικούς και περιβαλλοντικούς κλάδους. Αυτό είναι που τους καθιστά τόσο σημαντικό όσο και σχετικά με την ευθύνη τους.

Το κτίριο είναι αποτέλεσμα οικοδομικής δραστηριότητας και ταυτότητας. Τα  προϊόντα που χρησιμοποιούνται είναι των οικοτόπων μας. Γι’ αυτό τα υπάρχοντα δομικά υλικά δεν πετάγονται. Πλέον υπάρχει δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης και σε αυτά. Η παραγωγή τσιμέντου, π.χ. για συγκεκριμένη χρήση προκαλεί περίπου το 5% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα των βιομηχανικών και διεργασιών καύσης.

Το καθήκον των αστικών σχεδιαστών και πολεοδόμων δεν είναι πλέον αυτό που ήταν τα χρόνια του ’60 μέχρι και ’80. Σήμερα σηκώνουν ένα πολύ μεγάλο βάρος στη πλάτη τους για την επικείμενη διάσωση ή κατάρρευση του αστικού τοπίου και αστικής διαβίωσης και της συνέχισης ύπαρξης του δημόσιου χώρου. Πριν καν σχεδιάσουν «επι χάρτου» θα πρέπει να αναρωτηθούν, ποια πρέπει να είναι η συμβολή τους για την προστασία του αστικού περιβάλλοντος και την αποδοτικότητα των πόρων; Ποια είναι τα εναλλακτικά υλικά, με ποια έξυπνη τεχνολογία κατασκευής και ολιστικής  αστικής ανάπτυξης αναφορικά με τις διαφορετικές απαιτήσεις των πόρων του πλανήτη μπορούν να εφαρμοστούν για τη δόμηση με οικολογικό τρόπο; Και τέλος πώς μπορεί η κατασκευαστικός τομέας να  συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων των στόχων μιας ολιστικής αειφόρου ανάπτυξης.

Σκούρο πράσινο αντί ανθρακί ή μαύρο                  Οι πόλεις έχουν 5-8 βαθμούς υψηλότερες θερμοκρασίες από ότι η ύπαιθρος  γύρω τους διότι στις πόλεις έχει «σφραγιστεί» πολύ χώρος με δόμηση από τσιμέντο, μπετόν κλπ. και φυσικά δεν είχαν προβλέψει- βλέπε Θεσσαλονίκη – τις ιδιαίτερες κλιματικές συνθήκες που ισχύουν – βλέπε Θεσσαλονίκη- να αφήσουν κανάλια εξαερισμού στις πόλεις – βλέπε Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται νησίδες ζέστης που συσσωρεύουν τη ζέστη στον αστικό χώρο. WärmeinselΑπό την άλλη Ο Δήμος Θεσσαλονίκης θεωρεί κάτι καινοτόμο το να δημιουργήσει «οάσεις ψύξης» - ιδιαίτερα για τους επισκέπτες, μέσω των λεγόμενων βιοκλιματικών κατασκευαστικών και σχεδιαστικών εργαλείων  που λειτουργούν με ηλεκτρική ενέργεια(δηλαδή επιπλέον έκλυση CO2) και έτσι  αντιμετωπίζει- βλέπε Θεσσαλονίκη πλατεία Χρηματιστηρίου, τις ημέρες του καύσωνα. O φτωχός στη Κάτω Τούμπα στην 25η Μαρτίου στη Χαλκιδικής, στη Μπότσαρη π.χ. καίγεται.

Το πράσινο στη πόλη αντί να συντηρείται, δεν αναφερόμαστε σε πολλαπλασιασμό του πρασίνου γιατί αυτό είναι πολύ μακριά, μειώνεται. Η πόλη ο δήμος καλά θα κάνει λόγω των επερχόμενων κλιματολογικών συνθηκών να έχει υπό έλεγχο το τομέα πρασίνου και όχι να τον αναθέτει σε ιδιώτες(idiots) εργολάβους που δεν έχουν καν τη νόηση να κατανοήσουν τι θα πει κλιματική αλλαγή και δημόσιος χώρος. Οι πράσινες επιφάνειες δεν ψύχουν μόνο το αστικό κλίμα αλλά δεσμεύουν και πολύ μικρής διαμέτρου σκόνη.

Wow η πόλη είναι μπροστά!  Ο έξυπνος αστικός σχεδιαστής  και η πολιτική μιας έξυπνης πόλης  μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα της ζωής σε μια πόλη. Η έξυπνη πόλη  δεν είναι ψηφιοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών στη δημόσια σφαίρα και χώρο , δεν είναι οι LED ράβδοι στις ράμπες των σημάτων  όπως στη Μητροπόλεως για να δείξουμε ότι είμαστε μπροστά. imageΚαι εν πάση περιπτώσει εάν ήταν τεράστια η απόσταση μέχρι το απέναντι πεζοδρόμιο να το δεχτούμε για λόγους ασφάλειας οκ, αλλά στα 8 μέτρα να βάζεις τέτοια υποδομή? Όχι, τα (ναι ουδέτερο πλέον)  mobile zombies χαίρονται καθώς δεν θα χρειάζεται να σηκώνουν τα μάτια τους από το κινητό.  Ο εκσυγχρονισμός ορισμένων Δήμων όπως αυτός της Θεσσαλονίκης δεν προσανατολίζεται στον άνθρωπο που συνέχεια λένε οι Illuminati[2], αλλά στην τεχνολογία που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος και σε life style ελκυστικότητα.  Μέγα λάθος.

Εκτός αυτού τα προβλήματα υγείας που θα έχουν ν αντιμετωπίσουν ηλικιωμένοι και ευαίσθητο άνθρωποι στα μέσα του καλοκαιριού, αλλά και οι κοινωνικά ευαίσθητοι θα είναι τεράστια από τις υψηλές θερμοκρασίες. Δεν είναι μόνο η άνοδος της στάθμης της θάλασσας το σύμπτωμα της κλιματικής αλλαγής. Δεν θα γλυτώσουμε πηγαίνοντας κάπου ενδοτέρα στη χώρα. Αλλά δεν συνεισφέρουμε και στο έπακρο εάν καταναλώνουμε πάλι τον καφέ μας στο δρόμο μέσα σε κούπες που αποδομούνται, καθώς και γι’ αυτό χρειάζεται η παραγωγική διαδικασία ενεργειακούς πόρους. Το ζητούμενο είναι να σταματήσουμε να πίνουμε τον καφέ στο δρόμο περπατώντας ή οδηγώντας μηχανάκι ή αυτοκίνητο.

Temperatur Bäume in den StädtenΠριν καούμε βλέπουμε πως θα προστατευτούμε στον να μην έρθει μια τέτοια στιγμή, αφού η διεθνής πολιτική σκηνή δεν συντάσσεται πίσω από τα ψηφίσματα του Παρισιού. Ήδη είμαστε όχι 1,5 βαθμούς πίσω από την προβιομηχανική εποχή αλλά 1,8 βαθμού πάνω. Στην Ελλάδα  4 βαθμούς πάνω, βεβαίως, βεβαίως! Ίσως να πρέπει να ξεκινήσει μια υιοθέτηση δένδρων και με αυτό να αναγεννηθεί και ο τομέας πρασίνου της πόλης και να σταματήσουν οι «καταραμένοι» εργολάβοι. Δεν είναι πανάκια οι εργολάβοι. Πρέπει αυτό το ελάχιστο από τις μέχρι σήμερα εμπειρίες να το κατανοήσουν οι Illuminati των Δήμων. Η πόλη της Έσσης φυτεύει ετησίως 850 δένδρα στους δρόμους και έτσι προσπαθεί να οχυρωθεί εν μέρει απέναντι στην κλιματική αλλαγή απέναντι στις νέες γενιές,  μειώνοντας έτσι τη θερμοκρασία στον αστικό χώρο κατά 4-5 βαθμούς. Εδώ?

Οι δημότες να συνδράμουν στο πράσινο εάν ο Δήμος τους καλέσει και δεν τους απαξιώσει πάλι. Να τους ανταμείψει με διάφορες μορφές, να τους δείξει ότι το εκτιμά αυτό που κάνουν. Πότε θα το κατανοήσουν  οι Illuminati.

Τι μπορεί ο Δημότης να κάνει για να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης των δέντρων του δρόμου;

·        χαλαρώστε το χώμα γύρω από το κορμό,

·        σε μεγαλύτερες περιόδους ξηρασίας ρίξτε μερικούς κουβάδες  καθαρού νερού,

·        τα αυτοκίνητα πρέπει να πλένονται μόνο στους καθορισμένους σταθμούς πλυσίματος (βενζινάδικα ή πλυντήρια αυτοκινήτων) όχι σε πεζοδρόμια και δίπλα σε δένδρα με υλικά που εμπεριέχουν φωσφορικά άλατα π.χ.,

·        μη χρησιμοποιείτε αλάτι σε περίπτωση πάγου αλλά μόνο άμμο,

·        κρατήστε μακριά τα σκυλιά από τα δέντρα αν είναι δυνατόν να μην ουρούν,

·        μη παρκάρετε στο χώρο του δέντρου, και να το λέτε και σε άλλους οδηγούς σχετικά με τη συμπεριφορά τους ,

·        αναφέρετε τη ζημιά στο φλοιό καθώς και άλλες σοβαρές βλάβες στα οδικά δέντρα στο προσωπικό της φροντίδας των δένδρων ... Εδώ να γελάσουμε ή να απαιτήσουμε να υπάρξει μια τέτοια υπηρεσία.

 

imageΕάν καταστηματάρχες -σε κομμένα δένδρα ουκ ολίγα στη πόλη της Θεσσαλονίκης - προσπαθούν με τον ακόλουθο τρόπο(βλέπε δίπλα) να βελτιώσουν την αισθητική του πεζοδρομίου, μην έρχεται ο imageΔήμος και τους κάνει την γελοία παρατήρηση αν έχουν πάρει άδεια να το κάνουν. Την αυστηρότητα  πρώτα στους εαυτούς μας να εξαντλούμε και μετά  στους άλλους.

Στην αρχή της Μπότσαρη αριστερά όπως εισέρχεται κάποιος από την Β. Όλγας, στο πρώτο τετράγωνο από 10 δένδρα έχουν μείνει 3!!!! Αυτή είναι η δημοτική πολιτική. Οι καταστηματάρχες προσπαθούν να αναβαθμίσουν τουλάχιστον την αισθητική του πεζοδρομίου και οι Illuminati,… ευελπιστούν μήπως και βγει κανένας νέος βλαστός από το κομμένο δένδρο , ή τι περιμένουν… ?

 

Το κέντρο πάλι κατοικήσιμο.  Η αποστολή του κέντρου σαν «πράκτωρ 007 – το εμπορικό ελιξίριο…» θεωρείται ότι έχει λήξει παρατηρώντας την εξέλιξη του πυρήνα πολλών πόλεων, που εγκαταλείπεται και σαν κατοικία και ερημώνεται ιδιαίτερα τι νυχτερινές ώρες. Ας δούμε και τη Θεσσαλονίκη σε αυτό το πλαίσιο. Μια ανοικτή κοινωνία δεν χρειάζεται ούτε εμπορικά ούτε πολιτισμικά ούτε και ghetto διαβαθμισμένου ποιοτικού χαρακτήρα του κατοικείν. Και εάν για οποιασδήποτε λόγο μια τέτοια διαβάθμιση δεν είναι δυνατόν να αποφευχθεί, τότε μπορεί  η μειονεκτική θέση ενός διαμερίσματος ή γειτονιάς όσο αφορά την εμπορικότητα να εξισωθεί με μια αναβαθμισμένη ποιότητα του κατοικείν, ή η μειονεκτική θέση μιας γειτονιάς όσο αφορά τα πολιτισμικά να ισοσκελισθεί με την εμπορικότητα και ποιοτικά αναβάθμιση του κατοικείν, ή με την αναβάθμιση του με αστικό πράσινο και εξειδικευμένες χειροτεχνικές τέχνες. Σαν παραδείγματα αναφέρονται αυτά, προς κατανόηση της αναγέννησης του εμπορικού κέντρου.

 

Το κέντρο με την έντονη κυκλοφορία, τους ρυπογόνους παράγοντες μετακίνησης πολιτών (καυσαέρια θόρυβος, ταλαντώσεις) χρειάζεται κατά τη διάρκεια της ημέρας τετράγωνα οάσεων από αυτούς τους αρνητικούς παράγοντες, τόσο για τους λίγους ακόμα που κατοικούν ακόμα στο κέντρο όσο και για τους εργαζόμενους και επισκέπτες. Πολλοί ηλικιωμένοι μένουν ακόμα στο κέντρο. Ιδιαίτερα με την ήδη αφιχθείσα κλιματική αλλαγή, που δεν γνωρίζουμε με  τι mutations θα εξελιχθεί και στα δικά μας γεωγραφικά πλάτη τις επόμενες δεκαετίες, το πράσινο θα είναι μια οχύρωση απέναντι στην αύξηση της θερμοκρασίας και στους καύσωνες. 5-8 βαθμούς C μειώνεται η θερμοκρασία σε ένα από μπετόν άσφαλτο και δόμηση  σφραγισμένο έδαφος εάν υπάρξουν αρκετά δένδρα. Τι περιμένουν αναρωτιόμαστε, τι περιμένουν, δεν το γνωρίζουν ή το θεωρούν ελάσσονος σημασίας για το αστικό περιβάλλον ή δεν είναι στα πλαίσια της έξυπνης ανάπτυξης που νομίζουν αυτοί οι Illuminati ότι «την έχουν», την διατυμπανίζουν. Δημιουργούν χώρο αποκατάστασης στη νέα παραλία και η πόλη βρωμάει από παντού σε κάθε γωνία της σε κάθε γειτονιά της. Η αποκατάσταση εξουδετερώνεται αμέσως από άλλους αρνητικούς παράγοντες για την υγεία του ανθρώπου.

 

Η Θεσσαλονίκη έχει και ένα πλεονέκτημα. Χωρικά συνορεύει η πόλη με το Λιμάνι, μέρος του οποίου σε συνεργασία με τον ΟΛΘ θα μπορούσε να εξελιχθεί σε πυρήνα ποιοτικής διαβίωσης κάτοικων του κέντρου, χωρίς αυτοκίνητα, μόνο με ΜΜΜ μόνο ηλεκτρικά ή αερίου ή τρόλεϊ, ποδήλατα παντός είδους και πράσινο, πράσινο πράσινο. Το αναφέρομε αυτό επειδή υπάρχει μια μικρή αισθητή ιδέα, ότι οι Έλληνες δεν έχουν σχέση και πολύ με το πράσινο. Και ας το προσέξουμε αυτό, μη κάνουμε την προσπάθεια για ένα τέτοιο πιλοτικό χώρο διαβίωσης και στο τέλος κατοικούν- λόγω ύψους ενοικίων-  εκεί είτε επισκέπτες του AirBnb, καλοφτιαγμένοι συνταξιούχοι είτε εισοδηματίες αναβαθμίζοντας έτσι το life style τους. Και όμως μερικές κοινωνικές κατοικίες να κατασκευαζόταν θα μπορούσε ο Δήμος να ξεκινήσει κάτι από την αρχή με ηθική πολιτική και περιβαλλοντική αγωγή απέναντι στους Δημότες που θα έμεναν εκεί.

Σε δεύτερη μοίρα έρχεται το ότι η πόλη μαζί με τον ΟΛΘ με σύμπραξη και της κεντρικής κυβέρνησης θα πρέπει να ανακατέψουν μια τράπουλα που είναι σήμερα έρμο των ιδιοκτητών ακινήτων(ολιγοπώλιο), ιδιωτών επενδυτών και του επερχόμενου θανατηφόρου ιού στην αγορά της κατοικίας, μια από τις big five εταιρείες, την AirBnb, κάποια στιγμή είναι αναπόφευκτο να γίνει αν δεν θέλει ο Δήμος σε 2-5 χρόνια να έχει δημότες να μένουν στους δρόμους επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν το ενοίκιο τους και η κεντρική κυβέρνηση δεν έχει βρει τρόπο να ελέγξει τις παράνομες πραγματικά μαύρες δραστηριότητες αισχροκέρδειας των  ιδιοκτητών ακινήτων ιδιωτών επενδυτών και AirBnb. Αυτό συμβαίνει ήδη τόσο σε Ευρώπη όσο και σε Αμερική. Και εδώ έχουμε και την πίεση προς το μαύρο χρήμα, του οποίου τις πηγές η κεντρική εξουσία δεν μπορεί να ελέγξει.

 

Οι γειτονιές να ανθίσουν με παιδιά και παραστάσεις επικοινωνίας στο δημόσιο χώρο τους. Δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να κατέβουν στη Promenade της Θεσσαλονίκης- το στολίδι όπως το λένε, -αν και του έχουν ξεκολλήσει δυο-τρία διαμαντάκια-  και να χαρούν τη βόλτα τους και την θέα της θάλασσας. Δώστε τους άλλες εναλλακτικές στις γειτονιές. Η κοινωνία δεν συστήνεται μόνο από νέους, νεαρά ζευγάρια με παιδιά και ευκατάστατους συνταξιούχους και εισοδηματίες. Υπάρχουν και άλλες κοινωνικές ομάδες που πρέπει να τυγχάνουν της ιδιαίτερα δικής τους αστικής πολιτικής φροντίδας και διασκέδασης!

 

Κλείστε οικοδομικά τετράγωνα και δημιουργείστε οάσεις ησυχίας πρασίνου, και χώρους δημόσιων παραστάσεων φυτέψτε δένδρα,  όχι μονοετή φυτά. Δώστε τα τους κατοίκους να τα περιποιούνται όσοι θέλουν και μπορούν,   και αφήστε τους να αναπνεύσουν λίγο καθαρότερου αέρα.  Πείτε τους ΄’ότι δεν το κάνετε μόνο για τους σημερινούς κατοίκους αλλά για τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους που δεν θα έχουν σκιά σε 10 χρόνια στο καύσωνα του καλοκαιριού. Αυτός νομίζουμε ότι θα τους ευαισθητοποιήσει λίγο ή πολύ. Αλλά όλα αυτά κάντε τα με συμμετοχική διαβούλευση στις γειτονιές όσο και να κοστίσει η προετοιμασία της. Όχι πήραμε απόφαση να κάνουμε.

Να σκεφτόμαστε  πλέον και τους άλλους, όχι μόνο τη κάστα μας και αυτούς που μπορούν a priori να ξεσκάσουν μπαίνοντας στο USV τους και να πάνε στη Promenade, ή αυτούς τους επισκέπτες μόνο που αφήνουν τα «ευρώ» στο κέντρο. Έχετε παρατηρήσει συμπεριφορές επισκεπτών όσο αφορά την οικολογική τους συνείδηση. Ας σταματήσουν κάποιοι Illuminati να παρακολουθήσουν τι κάνουν οι τόσο σημαντικοί επισκέπτες στη πόλη της Θεσσαλονίκης. Μα τόσο άγνοια πλέον ή τόσο στρουθοκαμηλισμός.παιδια παιζουν στη γειτονιά


Θέμα μετακίνησης? Κατασκευάστε σχεδιάστε επι των υπαρχόντων δρόμων ποδηλατόδρομους στα τετράγωνα και στις γειτονιές με ταχύτητα οχημάτων(αυτοκινήτων)20km/h, θα το πηγαίναμε πολύ μακρύτερα με όριο ταχύτητας 18km/h για να καταφέρουμε το 20km/h.

Δεν έχετε το κουράγιο γιατί θα τα αντιδράσει το εκλογικό σώμα ή αν όχι όλο τουλάχιστον αυτοί που σας εξέλεξαν. Αναλάβετε τη ευθύνη να διαπαιδαγωγήσετε τον δημότη και πολίτη αλλά  και τον ξένο επισκέπτη. Αυτή είναι η ευθύνη σας σαν λειτουργικοί υπηρέτες της ΤΑ. Πάντως η παρουσίαση των ΔΣ  σε διάφορα ΔΣ είναι τραγική έως και γελοία, τουλάχιστον για νοήμονες ανθρώπους. Θέλει πολύ δουλεία ακόμα για να δουν οι Illumnati πέρα του “μικρ(ού) δάχτυλ(ου) της Ολυμπιάδος”.

 

 



[1]http://chl.anu.edu.au/news-events/news/1005/laziness-helped-lead-extinction-homo-erectus. Τελευταία πρόσβαση μου 16/8/2018

[2] Οι πεφωτισμένοι των Δήμων, προπάντων οι Αντιδήμαρχοι που νομίζουν ότι τα κατέχουν όλα τα θεματικά αντικείμενα στης ΤΑ και ιδιαίτερα της αστικής ανάπτυξης επειδή είναι μηχανικοί ή αρχιτέκτονες. Οι  “Illuminati”των τεχνικών έργων.