Περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι αγνοούνται στη θάλασσα
Στη νότια Μεσόγειο, οι διασώστες αναζητούν πάνω από χίλιους αγνοούμενους. Υπάρχει φόβος ότι η φουρτουνιασμένη θάλασσα έχει καταπιεί αρκετές βάρκες.
Εδώ και εβδομάδες, το ένα ισχυρό βαρομετρικό χαμηλό μετά το άλλο διασχίζει τη νότια Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική. Αυτή τη στιγμή, αρκετά κέντρα πόλεων στο Μαρόκο έχουν πλημμυρίσει, ενώ 100.000 άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν προσωρινά τα σπίτια και τις κατοικίες τους. Στη Σικελία και την Τυνησία, ο στρατός και η πολιτική προστασία βρίσκονται σε επιχειρήσεις για την απομάκρυνση των εκτεταμένων ερειπίων που άφησε πίσω του ο κυκλώνας «Harry» στις 20 Ιανουαρίου και τις ημέρες που ακολούθησαν.
Την ίδια στιγμή, στη Μεσόγειο βρίσκεται σε εξέλιξη μια απελπισμένη επιχείρηση έρευνας, η μέχρι τώρα πορεία της οποίας δείχνει ότι ο «Harry» δεν ήταν μόνο η ισχυρότερη καταιγίδα των τελευταίων 70 ετών, αλλά και μία από τις πιο φονικές.
Από αυτοκίνητα που παρασύρθηκαν από τα νερά της πλημμύρας ανασύρθηκαν στην Τυνησία πέντε νεκροί. Μετά την υποχώρηση της καταιγίδας, συγγενείς 380 μεταναστριών και μεταναστών που είχαν αναχωρήσει με βάρκες από την Τυνησία ζήτησαν βοήθεια από τις ακτοφυλακές της Ιταλίας και της Μάλτας. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κανένα σημάδι ζωής από τους επιβάτες. Ο μοναδικός επιζών ενδέχεται να είναι ο Ιμπραήμ Κοντέ, τον οποίο το πλήρωμα του αιγυπτιακού φορτηγού πλοίου «Star» εντόπισε να επιπλέει στη θάλασσα ανοιχτά της Μάλτας στις 24 Ιανουαρίου και τον διέσωσε.
Ο Κοντέ βρισκόταν μαζί με άλλους 50 επιβάτες σε μια μεταλλική βάρκα που είχε αναχωρήσει από τη Σφαξ. Αφού βυθίστηκε μέσα σε λίγα λεπτά, κρατήθηκε επί 24 ώρες από έναν σωλήνα ελαστικού αυτοκινήτου που είχε μετατρέψει σε σωσίβιο.
Πάνω από χίλιοι άνθρωποι καθ’ οδόν
Έρευνες της ΜΚΟ «Mediterranea Saving Humans» και μαρτυρίες από τη Λιβύη δείχνουν πλέον ότι στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Μάλτας, Λιβύης, Τυνησίας και Λαμπεντούζα βρίσκονταν συνολικά πάνω από χίλιοι μετανάστες και πρόσφυγες.
Η πρόεδρος της ιταλικής οργάνωσης, Λάουρα Μαρμοράλε, δήλωσε σοκαρισμένη μετά τις συνεντεύξεις με συγγενείς που αναζητούν αγνοούμενους στη Λιβύη και την Τυνησία: «Διαγράφονται τα περιγράμματα της μεγαλύτερης τραγωδίας των τελευταίων ετών κατά μήκος των κεντρικών μεταναστευτικών διαδρομών της Μεσογείου. Οι κυβερνήσεις της Ιταλίας και της Μάλτας σιωπούν και δεν κάνουν τίποτα».
Το Κέντρο Συντονισμού Θαλάσσιας Διάσωσης (MRCC) στη Ρώμη, αρμόδιο για την περιοχή, διαβίβασε στις 24 Ιανουαρίου τον αριθμό των 380 αγνοουμένων σε όλα τα πολεμικά και ακτοφυλακικά πλοία που επιχειρούν στην περιοχή. Στο μεταξύ, είναι γνωστές και οι ακριβείς ώρες και τα σημεία αναχώρησης και άλλων σκαφών.
Καθώς μέχρι στιγμής δεν έχουν βρεθεί συντρίμμια σκαφών, σοροί ή άλλοι επιζώντες, οι ελπίδες ότι υπάρχουν κι άλλοι επιζώντες πέρα από τον Ιμπραήμ Κοντέ μειώνονται συνεχώς.
Κύματα ύψους μέτρων
Η εφημερίδα taz μίλησε στην Τυνησία με αρκετούς μετανάστες που περιμένουν ένα σημάδι ζωής από συνταξιδιώτες τους, οι οποίοι είχαν επιβιβαστεί στις βάρκες. Στους άτυπους καταυλισμούς βόρεια της λιμενικής πόλης Σφαξ, όπου ζουν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι από την υποσαχάρια Αφρική, επιβεβαιώθηκαν οι μέχρι πρότινος άγνωστες αναχωρήσεις. Επιπλέον, σύμφωνα με εργαζόμενους της Ερυθράς Ημισελήνου, κάποια σκάφη είχαν αναχωρήσει και από τις λιβυκές παράκτιες πόλεις Ζουάρα και Τρίπολη.
«Τα κύματα είχαν ύψος 9 μέτρων· πιθανότατα απλώς σκέπασαν τις βάρκες μαζί με τους επιβάτες», λέει ένας Τυνήσιος ψαράς που αναζητά τρεις συναδέλφους του οι οποίοι αγνοούνται ανοιχτά της Σφαξ κατά τη διάρκεια του κυκλώνα.
Κανένα από τα κινητά τηλέφωνα των επιβατών δεν είναι προσβάσιμο και δεν έχουν εκπέμψει σήμα κινδύνου. Μονοκινητήρια αεροσκάφη επιτήρησης της τυνησιακής εθνοφρουράς, drones και ιδιωτικά διασωστικά πλοία, όπως τα «Ocean Viking» και «Life Support», συνεχίζουν τις έρευνες για τους αγνοούμενους.
«Θα έπρεπε να τους είχαν βρει εδώ και καιρό, αν υπήρχαν επιζώντες», λέει ο Αμπουμπακρ Μπανγκί, οικογενειάρχης από τη Σιέρα Λεόνε, του οποίου ο ξάδελφος αποφάσισε αυθόρμητα να κλείσει θέση σε μία από τις βάρκες. Ο Μπανγκί προσπάθησε να τον αποτρέψει από αυτή την απόφαση. «Αλλά ο διοργανωτής των ταξιδιών, ένας άνδρας από τη Μαυριτανία, είχε μειώσει την τιμή στα 200 ευρώ λόγω της καταιγίδας». Πολλοί από τους επιβαίνοντες είχαν ήδη απελαθεί επανειλημμένα στην έρημο Σαχάρα, αναφέρει ο Μπανγκί. «Η απελπισία τους τούς οδήγησε τώρα στον θάνατο»
