7 Ιουν 2019

Οι πόλεις εστίες τοπικής κλιματικής αλλαγής, Διάβασμα σε 6,5 "

Η επόμενη κοινωνική ανισοκατανομή της κλιματικής αλλαγής. Γιατί θα πρέπει να ασχοληθούμε με τις αστικές θερμικές νησίδες στις πόλεις μας; Η Τοπική Αυτοδιοίκηση το αγνοεί τελείως το θέμα. 
 
ΔΕΝ ΑΝΑΚΛΎΠΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΑΛΛΑ ΟΛΟΙ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΖΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ ΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Σε μια ζεστή, ηλιόλουστη καλοκαιρινή μέρα, ο ήλιος μπορεί να θερμαίνει ξηρές, εκτεθειμένες αστικές επιφάνειες, όπως στέγες και πεζοδρόμια, με θερμοκρασίες από 27 έως 50 ° C υψηλότερα από αυτή που έχει ο αέρας,  ενώ οι σκιασμένες ή υγρές επιφάνειες σε ένα αγροτικό περιβάλλον - παραμένουν κοντά στις θερμοκρασίες του αέρα. 
 
Οι επιφανειακές αστικές νησίδες υπάρχουν συνήθως  μέρα και νύχτα, αλλά τείνουν να είναι ισχυρότερες κατά τη διάρκεια της ημέρας λόγω του ηλίου.  Οι αυξημένες θερμοκρασίες προερχόμενες από τις αστικές θερμικές νησίδες, ειδικά κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, μπορούν να επηρεάσουν το περιβάλλον της κοινότητας και την ποιότητα ζωής. Ενώ ορισμένες επιπτώσεις θερμότητας μπορεί να είναι θετικές, όπως η επιμήκυνση της καλλιεργητικής περιόδου, οι περισσότερες επιπτώσεις είναι αρνητικές και περιλαμβάνουν:
  • Αυξημένη κατανάλωση ενέργειας
  • Αυξημένες εκπομπές ατμοσφαιρικών ρύπων και αερίων θερμοκηπίου
  • Υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων
  • Ξηρασία σε μεγάλες περιοχές

Ενεργειακή κατανάλωση
Οι αυξημένες θερινές θερμοκρασίες στις πόλεις αυξάνουν την ζήτηση ενέργειας για ψύξη και αυξάνουν την πίεση στο ηλεκτρικό δίκτυο κατά τις περιόδους αιχμής της ζήτησης, οι οποίες συμβαίνουν συνήθως σε ζεστά, καλοκαιρινά απογεύματα της ημέρας, όταν τα γραφεία και τα σπίτια λειτουργούν με ψυκτικά συστήματα, φώτα και συσκευές. Αυτή η μέγιστη αστική ηλεκτρική ζήτηση αυξάνεται κατά 1,5 έως 2% για κάθε αύξηση της θερινής θερμοκρασίας της τάξεως των 0,6 ° C.

Η αυξανόμενη αύξηση της θερμοκρασίας στο κέντρο της πόλης τις τελευταίες δεκαετίες μπορεί να σημαίνει ότι το 5 έως 10% της ενεργειακής ζήτησης σε ολόκληρη την Κοινότητα  χρησιμοποιείται για να αντισταθμίσει το φαινόμενο της θερμοπληξίας.


 Πηγή: http://www.cres.gr/pepesec/apotelesmata.html

Ποιότητα αέρα και αέρια θερμοκηπίου
Όπως έχουμε αναφέρει, οι υψηλότερες θερμοκρασίες μπορούν να αυξήσουν την ενεργειακή ζήτηση, η οποία γενικά προκαλεί υψηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης και εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Επί του παρόντος, το μεγαλύτερο μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα παράγεται από την καύση ορυκτών καυσίμων, του λιγνίτη. Έτσι, οι ρύποι από τις περισσότερες μονάδες παραγωγής ενέργειας περιλαμβάνουν διοξείδιο του θείου (SO2), οξείδια του αζώτου (NOx), σωματίδια (PM), μονοξείδιο του άνθρακα (CO) και υδράργυρο (Hg). Αυτοί οι ρύποι είναι επιβλαβείς για την ανθρώπινη υγεία και συμβάλλουν σε πολύπλοκα προβλήματα ποιότητας του αέρα όπως π.χ. η όξινη βροχή. Επιπλέον, τα εργοστάσια με ορυκτά καύσιμα εκπέμπουν αέρια θερμοκηπίου, ιδίως διοξείδιο του άνθρακα (CO2), τα οποία συμβάλλουν στην παγκόσμια κλιματική αλλαγή.
Εκτός από τις αυξήσεις στις ρυπογόνες ατμοσφαιρικές εκπομπές, οι αυξημένες θερμοκρασίες του αέρα αυξάνουν τον ρυθμό σχηματισμού όζοντος σε επίπεδα εδάφους, το οποίο δημιουργείται όταν τα ΝΟχ και οι πτητικές οργανικές ενώσεις (ΠΟΕ) αντιδρούν παρουσία ηλιακού φωτός. Εάν όλες οι άλλες μεταβλητές είναι ίσες - όπως π.χ. το επίπεδο των πρόδρομων εκπομπών ή των επιπέδων ταχύτητας του ανέμου και κατεύθυνσης αυτού - το ας πούμε εδαφικό όζον θα είναι υψηλότερο στις πιο ηλιόλουστες και θερμότερες καιρικές συνθήκες.

Ανθρώπινη υγεία
Οι αυξημένες θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας, η μειωμένη νυκτερινή ψύξη και τα υψηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης που συνδέονται με αστικές θερμικές νησίδες μπορούν να επηρεάσουν την ανθρώπινη υγεία συμβάλλοντας στη γενική δυσφορία, σε αναπνευστικές δυσκολίες, σε θερμικές κράμπες και εξάντληση όπως και σε σχετική θνησιμότητα. Οι αστικές θερμικές νησίδες μπορούν επίσης να επιδεινώσουν την επίδραση των θερμικών κυμάτων, τα οποία είναι αφύσικοι περίοδοι ζεστού και συχνά υγρού καιρού. Οι ευαίσθητοι πληθυσμοί, όπως τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι ενήλικες και όσοι υποφέρουν απο άσχημες υγειονομικές συνθήκες, διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο από αυτά τα γεγονότα. Για παράδειγμα, το 1987 ένα κύμα καύσωνα προκάλεσε  3.500-4.000 θανάτους στην Αθήνα.

Ποιότητα υδάτων
Οι επιφανειακές θερμικές νησίδες υποβαθμίζουν την ποιότητα των υδάτων, κυρίως λόγω της θερμικής ρύπανσης. Οι επιφάνειες πεζοδρομίων και στέγης που φθάνουν σε θερμοκρασίες 27 έως 50 ° C υψηλότερες από τις θερμοκρασίες του αέρα μεταφέρουν αυτήν την περίσσεια θερμότητας στα νερά. Οι μετρήσεις πεδίου από μία μελέτη έδειξαν ότι η απορροή από αστικές περιοχές ήταν θερμότερη από την απορροή από μια κοντινή αγροτική περιοχή στις καλοκαιρινές ημέρες, όταν οι θερμοκρασίες του πεζοδρομίου στις 12 το μεσημέρι ήταν 11- 19 ° C πάνω από την θερμοκρασία του αέρα. Όταν η βροχή έφτανε πριν από το εδαφος θερμαινόταν και οι θερμοκρασίες απορροής διέφεραν απο τις αγροτικές περιοχές  το λιγότερο κατά 2 ° C . Αυτό το θερμό νερό καταιγίδας αποστραγγίζεται γενικά σε υπονόμους (βλέπε Διαγρ. 2 ) και αυξάνει τις θερμοκρασίες του νερού καθώς απελευθερώνεται σε ρέματα, ποτάμια, και λίμνες. Μια μελέτη στο Arlington, Βιρτζίνια, σημείωσε αύξηση της θερμοκρασίας στα επιφανειακά νερά μέχρι και 4 ° C σε 40 λεπτά μετά από έντονες καλοκαιρινές βροχές

Η θερμοκρασία του νερού επηρεάζει όλες τις πτυχές της υδρόβιας ζωής, ιδιαίτερα τον μεταβολισμό και την αναπαραγωγή πολλών υδρόβιων ειδών. Ταχείες μεταβολές της θερμοκρασίας στους υδρόβιους παράγοντες, σε ασθένειες και θανάτους που σχετίζονται με τη θερμότητα, σε ηλικιωμένα άτομα με χαμηλό εισόδημα που ζουν σε απλά κατασκευασμένα σπίτια διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο. Η διαμονή τους στον επάνω όροφο ενός τυπικού σπιτιού με σκοτεινή στέγη, με απλή κατασκευή τούβλων και παράθυρα σε δύο μόνο πλευρές θα μπορούσε να συμβάλει σε μεγάλο ρίσκο κινδύνου για να ασθενήσουν λόγω υπερβολικής  θερμότητας ή ακόμα και θανάτου τους κατά τη διάρκεια των θερμικών κυμάτων, καθώς οι μεταβολή θερμοκρασίας σε αυτά τα σπίτια μπορεί να είναι ακραίες έως και 16 ° C σε 24 ώρες.

Επιφανειακές και ατμοσφαιρικές διακυμάνσεις θερμοκρασίας
Οι επιφανειακές θερμοκρασίες έχουν έμμεση αλλά σημαντική επίδραση στις θερμοκρασίες του αέρα, ειδικά στο στρώμα του θόλου, το οποίο είναι πιο κοντά στην επιφάνεια. Για παράδειγμα, τα πάρκα και οι περιοχές με βλάστηση, οι οποίες συνήθως έχουν ψυχρές θερμοκρασίες επιφανείας, συμβάλλουν στη δημιουργία  θερμοκρασιών ψυχρού αέρα. Πυκνές, χτισμένες περιοχές, από την άλλη πλευρά, συνήθως οδηγούν σε θερμοκρασίες θερμού αέρα. Παρόλο που ο αέρας αναμιγνύεται μέσα στην ατμόσφαιρα, η σχέση όμως μεταξύ θερμοκρασίας επιφάνειας και αέρα δεν είναι σταθερή και η θερμοκρασία αέρα διακυμαίνεται λιγότερο από ότι η επιφανειακή θερμοκρασία σε όλο το μήκος του χώρου.
 
Οι επιφανειακές και ατμοσφαιρικές θερμοκρασίες ποικίλουν ανάλογα τη χρήση γης. Οι θερμοκρασίες της επιφάνειας ποικίλλουν από ότι οι θερμοκρασίες του αέρα κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά και οι δύο είναι αρκετά παρόμοιες τη νύχτα. Η χαμηλότερη και η υψηλότερη τιμή στις επιφανειακές θερμοκρασίες πάνω από μια λίμνη δείχνουν πως το νερό διατηρεί μια σταθερή θερμοκρασία ημέρα και νύχτα, λόγω της υψηλής θερμικής του ικανότητας.
Οι θερμοκρασίες που εμφανίζονται στο παρακάτω γράφημα δεν αντιπροσωπεύουν τιμές απόλυτης θερμοκρασίας. Οι θερμοκρασίες κυμαίνονται ανάλογα με παράγοντες όπως οι εποχές, οι καιρικές συνθήκες, η ένταση του ήλιου και η κάλυψη εδάφους.

Αστικές θερμικές νησίδες, κλιματική αλλαγή και παγκόσμια υπερθέρμανση[1]
Οι αστικές θερμικές νησίδες αναφέρονται στην αυξημένη θερμοκρασία στις ανεπτυγμένες περιοχές σε σύγκριση με τα περισσότερο αγροτικά περιβάλλοντα. Αναπτύσσονται κατά  την δημιουργία και τις αλλαγές στις ακτινοβολίες και τις θερμικές ιδιότητες της αστικής υποδομής καθώς και τις επιδράσεις των κτιρίων που μπορούν να έχουν  επιδράσεις σε τοπικά μικροκλιματικά περιβάλλοντα. Π.χ. υψηλά κτίρια αφήνουν να ψυχθούν πολύ σιγά τη νύχτα οι θερμοκρασίες της πόλης. Οι θερμικές νησίδες επηρεάζονται από τη γεωγραφική θέση μιας πόλης, από τις  τοπικές καιρικές συνθήκες και με την έντασή που αλλάζουν σε ημερήσια και εποχιακή βάση.
Η αύξηση της θερμοκρασίας που προέρχεται από αστικές θερμικές νησίδες σε μικρές περιοχές όπως οι πόλεις αποτελεί παράδειγμα τοπικής αλλαγής του κλίματος: είναι τοπικές κλιματικές αλλαγές που προέρχονται από τις αστικές θερμικές νησίδες και είναι σημαντικά διαφορετικές από αυτές της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής των πόλεων και που οι επιδράσεις είναι περιορισμένες. Επιδρούν σε τοπικό επίπεδο και μειώνονται με αυξημένη απόσταση από την πηγή  τους.  Οι παγκόσμιες κλιματικές αλλαγές, όπως αυτές που προκαλούνται από την αύξηση της έντασης του ήλιου ή τις συγκεντρώσεις αερίων του θερμοκηπίου, δεν περιορίζονται τοπικά ή περιφερειακά.
 
Οι κλιματικές μεταβολές, σε γενικές γραμμές, αναφέρονται σε οποιαδήποτε σημαντική αλλαγή των τιμών του κλίματος (όπως η θερμοκρασία, οι βροχοπτώσεις ή ο άνεμος) που διαρκούν για μεγάλο χρονικό διάστημα (δεκαετίες ή και περισσότερο). Η αλλαγή του κλίματος μπορεί να οφείλεται σε:
  • φυσικούς παράγοντες, όπως αλλαγές στον ήλιο, η ένταση ή οι αργές αλλαγές της τροχιάς της Γης,
  •  φυσικές διεργασίες του ήλιου μέσα στο κλίμα( π.χ αλλαγές στα ρεύματα των ωκεανών),
  •  ανθρωπογενείς δραστηριότητες  που αλλάζουν τη σύνθεση της ατμόσφαιρας (π.χ. καύση ορυκτών καυσίμων) και την επιφάνεια της γης (π.χ. αποψίλωση δασών, αναδάσωση ή αστικοποίηση)
Οι επιπτώσεις της αστικής θερμότητας και της υπερθέρμανσης του πλανήτη είναι συχνά παρόμοιες. 
Για παράδειγμα, ορισμένες κοινότητες ενδέχεται να εμφανίζουν μεγαλύτερες περιόδους αύξησης θερμότητας λόγω του ενός ή και των δύο φαινομένων. Οι αστικές θερμικές νησίδες και η παγκόσμια αλλαγή του κλίματος μπορούν τόσο να αυξήσουν τις ενεργειακές ανάγκες  όσο και τη ζήτηση κλιματισμού κατά τη θερινή περίοδο και έτσι να δημιουργούν ατμοσφαιρικές ρυπάνσεις και αέρια θερμοκηπίου, που εξαρτώνται από την σύνθεση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Δηλαδή τα ποσοστά ορυκτών  ή εναλλακτικών και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Πώς σχηματίζονται οι αστικές θερμικές νησίδες;
Παρόλο που πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στον σχηματισμό των αστικών θερμικών νησιών (βλ. Πίνακα 1), το φαινόμενο αυτό μπορεί να βασίζεται σε βλαστική κάλυψη και ιδιότητες επιφάνειας.

Στις αγροτικές περιοχές, τα δέντρα και η βλάστηση παρέχουν σκιά, γεγονός που βοηθά στη μείωση των επιφανειακών θερμοκρασιών. Επίσης βοηθούν στη μείωση της θερμοκρασίας του αέρα μέσω της λεγόμενης εξατμισοδιαπνοής, κατά  την οποία τα φυτά απελευθερώνουν υγρασία στον περιβάλλοντα αέρα, διαχέοντας τη θερμότητα του περιβάλλοντος.
Αντίθετα, οι αστικές περιοχές χαρακτηρίζονται από ξηρές, αδιαπέραστες επιφάνειες, όπως συμβατικές στέγες, πεζοδρόμια, δρόμους και χώρους στάθμευσης. Καθώς αναπτύσσονται οι πόλεις, χάνεται περισσότερη βλάστηση και περισσότερες επιφάνειες είναι στρωμένες ή καλυμμένες με οικοδομές.

 Πίνακας 1: Παράγοντες που βοηθούν στη δημιουργία αστικών θερμικών νησίδων
Παράγοντες στους οποίους θα πρέπει να επικεντρωθούν οι Δήμοι και οι πόλεις.
·         Η μειωμένη βλάστηση και τα πράσινα σημεία  σε αστικές περιοχές: μειώνει τη φυσική επίδραση ψύξης από τη σκιά και την εξατμισοδιαπνοή.
·         Ιδιότητες των αστικών δομικών υλικών: συμβάλλουν στην απορρόφηση της ηλιακής ενέργειας, εξ αιτίας αυτών οι επιφάνειες και τον αέρα πάνω από αυτές, να είναι θερμότερες σε αστικές περιοχές από ό, τι σε αγροτικό περιβάλλον.
 Παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη στο μέλλον
·         Η γεωμετρία: Το ύψος και η απόσταση των κτιρίων επηρεάζει το ποσοστό ακτινοβολίας και αφομοίωσης
·         Ανθωπογενής θερμαντική ρύπανση:  συμβάλλει στην πρόσθετη αύξηση θερμοκρασίας του  αέρα
Πρόσθετοι παράγοντες
·         Με καιρικές συνθήκες: όπως με καθαρό ουρανό και ήπιους ανέμους μπορεί να προωθηθεί ο σχηματισμός αστικών θερμικών νησίδων.
·         Η γεωγραφική θέση: όπως η γειτνίαση με μεγάλους υδάτινους όγκους και ορεινές περιοχές  μπορεί να επηρεάσει τοπικά αέριες μάζες και τη δημιουργία αστικών θερμικών νησίδων.
Πηγή: Reducing Urban Heat Islands: Compendium of Strategies. Urban Heat Island Basics. Hashem Akbari, Ryan Bell, Tony Brazel, David Cole, Maury Estes, Gordon Heisler, David Hitchcock, Brenda Johnson, Megan Lewis, Greg McPherson, Tim Oke, Danny Parker, Alan Perrin, Joyce Rosenthal, David Sailor, Jason Samenow, Haider Taha, James Voogt, Darrell Winner, Kathy Wolf, and Barry Zalph.

Ένας προϋπολογισμός ενεργειακού ισοζυγίου
Ένας αστικός επιφανειακός προϋπολογισμός μας δίδει την εξίσωση που ποσοτικοποιεί την ισορροπία των εισερχόμενων και εξερχόμενων ροών ενέργειας (βλ. διαγρ. 3). Οι προϋπολογισμοί επιφανειακής ενέργειας των αστικών περιοχών και του προφανώς περισσότερο αγροτικού περιβάλλοντος διαφέρουν λόγω των διαφορών στην κάλυψη της γης, τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας και το επίπεδο της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Τέτοιες διαφορές μπορούν να επηρεάσουν την παραγωγή και τη μεταφορά θερμότητας, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικές θερμοκρασίες επιφάνειας και αέρα σε αστικές και αγροτικές περιοχές.
Διάφορα στοιχεία του προϋπολογισμού περιλαμβάνουν:
 
Ακτινοβολία μικρού κύματος, είναι υπεριώδες, ορατό φως και η υπέρυθρη ακτινοβολία από τον ήλιο που φτάνει στη Γη. Αυτή η ενέργεια αποτελεί βασική κινητήρια δύναμη των αστικών θερμικών νησίδων. Οι αστικές επιφάνειες, σε σύγκριση με τη βλάστηση και μια άλλη φυσική κάλυψη εδάφους, αντανακλούν λιγότερη ακτινοβολία πίσω στην ατμόσφαιρα. Αντιθέτως, απορροφούν και αποθηκεύουν περισσότερα από αυτες, γεγονός που αυξάνει τη θερμοκρασία της περιοχής.
 
Θερμική αποθήκευση, αυξάνεται στις πόλεις εν μέρει λόγω της χαμηλότερης ηλιακής ανάκλασης των αστικών επιφανειών, αλλά επηρεάζεται επίσης από τις θερμικές ιδιότητες των δομικών υλικών και της αστικής γεωμετρίας. Η αστική γεωμετρία μπορεί να προκαλέσει κάποια ακτινοβολία μικρού μήκους κύματος - ιδιαίτερα μέσα σε μια αστική  χαράδρα - που να αντανακλάται σε κοντινές επιφάνειες, όπως τα τοιχώματα των κτιρίων, όπου απορροφάται αντί να διαφεύγει στην ατμόσφαιρα.

Ομοίως, η αστική γεωμετρία μπορεί να εμποδίσει την απελευθέρωση ακτινοβολίας μεγάλου μήκους κύματος ή υπέρυθρης ακτινοβολίας στην ατμόσφαιρα. Όταν τα κτίρια ή άλλα αντικείμενα απορροφούν την εισερχόμενη ακτινοβολία βραχέων κυμάτων, μπορούν να αναδημιουργήσουν αυτή την ενέργεια ως μακρά ενεργειακά κύματα ή θερμότητα. Ωστόσο, τη νύχτα, λόγω της πυκνής υποδομής σε ορισμένες ανεπτυγμένες περιοχές που έχουν χαμηλό παράγοντας θέασης του ουρανού, οι αστικές περιοχές δεν μπορούν εύκολα να απελευθερώσουν ακτινοβολία μεγάλου μήκους κύματος στον ανοικτό ουρανό και αυτή η παγιδευμένη θερμότητα συμβάλλει στην αστική υπερθέρμανση.
Η εξατμισοδιαπνοή περιγράφει τη μεταφορά της λανθάνουσας θερμότητας, που αισθανόμαστε σαν υγρασία, από την επιφάνεια της Γης στον αέρα μέσω της εξάτμισης του νερού. Οι αστικές περιοχές τείνουν να έχουν λιγότερη εξατμισοδιαπνοή σε σχέση με τα φυσικά τοπία, επειδή οι πόλεις διατηρούν ελάχιστη υγρασία. Αυτή η μειωμένη υγρασία σε δομημένες περιοχές οδηγεί σε ξηρές, αδιαπέραστες αστικές υποδομές που οδηγούν σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες επιφάνειας, οι οποίες φυσικά και συμβάλλουν στις υψηλότερες θερμοκρασίες του αέρα.
 
Η συναγωγή ακτινοβολίας περιγράφει τη μεταφορά της αισθητής θερμότητας, που αισθανόμαστε ως θερμοκρασία, μεταξύ της επιφάνειας και του αέρα όταν είναι μια διαφορά στη θερμοκρασία μεταξύ τους. Οι υψηλές θερμοκρασίες των αστικών επιφανειών θερμαίνουν τον αέρα παραπάνω, ο οποίος στη συνέχεια κυκλοφορεί προς τα πάνω μέσω της μεταφοράς.
 
Η ανθρωπογενής θερμότητα αναφέρεται στη θερμότητα που παράγεται από τα αυτοκίνητα, τα κλιματιστικά, τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις και μια ποικιλία άλλων ανθρωπογενών πηγών, που συμβάλλουν στον προϋπολογισμό της αστικής ενέργειας, ιδιαίτερα το χειμώνα.
 


Στρατηγικές αποφυγής ιδιαίτερων θερμικών νησίδων

Δέντρα και βλάστηση
Η αυξανόμενη κάλυψη δέντρων και βλάστησης μειώνει τις θερμοκρασίες της επιφάνειας και του αέρα παρέχοντας σκίαση και ψύξη μέσω της εξατμισοδιαπνοής. Τα δέντρα και η βλάστηση μπορούν επίσης να μειώσουν την απορροή των ομβρίων υδάτων και να προστατεύσουν από τη διάβρωση.

Πράσινες στέγες
Η καλλιέργεια μιας φυτικής στρώσης φυτών (θάμνοι, χόρτα και/ή δέντρα) σε μια ταράτσα μειώνει τις θερμοκρασίες της επιφάνειας της στέγης και του περιβάλλοντος χώρου και βελτιώνει τη διαχείριση των ομβρίων υδάτων. Οι πράσινες στέγες επιτυγχάνουν αυτά τα οφέλη παρέχοντας σκιά και αφαιρώντας τη θερμότητα από τον αέρα μέσω της εξατμισοδιαπνοής.

Cool Roofs
Εγκατάσταση μιας δροσερής οροφής - από υλικά ή επιστρώσεις που αντανακλούν σημαντικά το φως του ήλιου και τη θερμότητα μακριά από ένα κτίριο - μειώνει τις θερμοκρασίες στέγης, αυξάνει την άνεση των κατοίκων και μειώνει τη ζήτηση ενέργειας.

Τα δροσερά πεζοδρόμια
Χρησιμοποιώντας ειδικά υλικά στρώσης σε πεζοδρόμια, χώρους στάθμευσης και δρόμους που παραμένουν πιο δροσερά από τα συμβατικά πεζοδρόμια (αντανακλώντας περισσότερη ηλιακή ενέργεια και βελτιώνοντας την εξάτμιση του νερού) όχι μόνο δροσίζουν την επιφάνεια του πεζοδρομίου και τον περιβάλλοντα αέρα, αλλά μπορεί επίσης να μειώσουν την απορροή των ομβρίων υδάτων και τη  νυχτερινή ορατότητα.

Έξυπνη ανάπτυξη
Οι πρακτικές αυτές καλύπτουν μια σειρά στρατηγικών ανάπτυξης και διατήρησης που συμβάλλουν στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και ταυτόχρονα κάνουν τις κοινότητές μας πιο ελκυστικές, οικονομικά ισχυρότερες και πιο εύκολες.
×          Μίξη χρήσεων γης, όπως κατοικίες, εμπορικές και ψυχαγωγικές χρήσεις
×          Επωφεληθείτε από το συμπαγές σχέδιο ενός κτιρίου
×          Δημιουργία μιας σειρά διαφορετικών δυνατοτήτων στέγασης και επιλογών αυτής
×          Δημιουργία περιπατητικών γειτονιών
×          Ενίσχυση ξεχωριστών, ελκυστικών κοινοτήτων με έντονη αίσθηση του χώρου
×          Διατηρήστε ανοιχτούς χώρους, φυσικό έδαφος υπαίθρου, φυσική ομορφιά και   ιδαίτερους περιβαλλοντικούς χώρους
×          Ενίσχυση και άμεση ανάπτυξη προς τις υπάρχουσες κοινότητες, δυνατότητα ποικιλίας επιλογών κινητικότητας και μεταφοράς
×          Κάντε τις αποφάσεις ανάπτυξης δημόσιες, δίκαιες και οικονομικά αποδοτικές
×          Ενθαρρύνετε τη συνεργασία της κοινότητας και των ενδιαφερομένων μερών στις αποφάσεις ανάπτυξης


Φροντίστε και ενδιαφερθείτε  για  τους φίλους, την οικογένεια και τους γείτονές σας

Τα θερμικά κύματα μπορούν να είναι επικίνδυνα για την υγεία και την ασφάλεια των ανθρώπων, ιδιαίτερα για τους ηλικιωμένους, τους νέους, τους άρρωστους και τους φτωχούς. Ο έλεγχος των φίλων, της οικογένειας και των γειτόνων σας κατά τη διάρκεια των θερμών ημερών και η διασφάλιση ότι έχουν πρόσβαση σε κέντρα κλιματισμού ή ψύξης θα βοηθήσει στην πρόληψη ασθενειών που σχετίζονται με τη θερμότητα και του θανάτου.



Πηγές αναφορικά με θερμικές νησίδες:
Αναφορές:
Oke, T.R. 1997. Urban Climates and Global Environmental Change. In: Thompson, R.D. and A. Perry (eds.) Applied Climatology: Principles & Practices. New York, NY: Routledge. pp. 273-287.

Oke. T.R. 1987. Boundary Layer Climates. New York, Routledge.3

Oke, T.R. 1982. The Energetic Basis of the Urban Heat Island. Quarterly Journal of the Royal Meteorological Society. 108:1-24. The threshold city population for heat islands of the size 2-5°F may be closer to 100,000 inhabitants in some cases. See also Aniello, C., K. Morgan, A. Busbey, and L. Newland. 1995. Mapping Micro-Urban Heat Islands Using Landsat TM and a GIS. Computers and Geosciences 21(8):965-69.  

From: 1) Oke, T.R. 1997. Urban Climates and Global Environmental Change. In: Thompson, R.D. and A. Perry (eds.) Applied Climatology: Principles & Practices. New York, NY: Rout-ledge. pp. 273-287. 2) Oke. T.R. 1987. Boundary Layer Climates. New York, Routledge. 3) Voogt, J.A. and T.R. Oke. 2003. Thermal Remote Sensing of Urban Areas. Remote Sensing of Environment. 86. (Special issue on Urban Areas): 370-384. 4) Roth, M., T. R. Oke, and W. J. Emery. 1989. Satellite-derived Urban Heat Islands from Three Coastal Cities and the Utilization of Such Data in Urban Climatology. Int. J. Remote Sensing. 10:1699-1720.

Berdahl P. and S. Bretz. 1997. Preliminary Survey of the Solar Reflectance of Cool Roofing Ma-terials. Energy and Buildings 25:149-158.

Numbers from Voogt, J.A. and T.R. Oke. 2003. Thermal Remote Sensing of Urban Areas. Remote Sensing of Environment. 86. (Special issue on Urban Areas): 370-384. Roth, M., T. R. Oke, and W. J. Emery. 1989. Satellite-derived Urban Heat Islands from Three Coastal Cities and the Utili-zation of Such Data in Urban Climatology. Int. J. Remote Sensing. 10:1699-1720.

Oke, T.R. 1982. The Energetic Basis of the Urban Heat Island. Quarterly Journal of the Royal Meteorological Society. 108:1-24.

Oke, T.R. 1982. The Energetic Basis of the Urban Heat Island. Quarterly Journal of the Royal Meteorological Society. 108:1-24.

Oke, T.R. 1997. Urban Climates and Global Environmental Change. In: Thompson, R.D. and A. Perry (eds.) Applied Climatology: Principles & Practices. New York, NY: Routledge. pp. 273-287.

Christen, A. and R. Vogt. 2004. Energy and Radiation Balance of a Central European City. Inter-national Journal of Climatology. 24(11):1395-1421.

Sailor, D.J., and H. Fan. 2002. Modeling the Diurnal Variability of Effective Albedo for Cities.Atmospheric Environment. 36(4): 713-725

Voogt, J. 2002. Urban Heat Island. In Munn, T. (ed.) Encyclopedia of Global Environmental Change, Vol. 3. Chichester: John Wiley and Sons.

Akbari, H. 2005. Energy Saving Potentials and Air Quality Benefits of Urban Heat Island Miti-gation. Retrieved 2 Jul. 2008 from http://www.osti.gov/bridge/servlets/purl/860475-UlH-WIq/860475.PDF

Sailor, D. J. 2002. Urban Heat Islands, Opportunities and Challenges for Mitigation and Adap-tation. Sample Electric Load Data for New Orleans, LA (NOPSI, 1995). North American Urban Heat Island Summit. Toronto, Canada. 1-4 May 2002. Data courtesy Entergy Corporation.

URBAN HeAt IslANd BAsIcs – dRAFt 19

Taha, H. and L.S. Kalkstein, S.C. Sheridan, and E. Wong. 2004. The Potential of Urban Environ-mental Controls in Alleviating Heat-wave Health Effects in Five US Regions. Presented at the American Meteorological Society Fifth Conference on Urban Environment. 25 August. See also NOAA. 1995. Natural Disaster Survey Report: July 1995 Heat Wave. Retrieved 20 June 2008 from <http://www.nws.noaa.gov/om/assessments/pdfs/heat95.pdf>.

Kalkstein, L.S. and S.C. Sheridan. 2003. The Impact of Heat Island Reduction Strategies on Health-Debilitating Oppressive Air Masses in Urban Areas. Prepared for U.S. EPA Heat Island Reduction Initiative.

Kalkstein, L.S. 1991. A New Approach to Evaluate the Impact of Climate upon Human Mortality. Environmental Health Perspectives 96: 145-50

CDC. 2004. Extreme Heat: A Prevention Guide to Promote Your Personal Health and Safety. Retrieved 27 July 2007 from <http://www.bt.cdc.gov/disasters/extremeheat/heat_guide.asp>.

Roa-Espinosa, A., T.B. Wilson, J.M. Norman, and Kenneth Johnson. 2003. Predicting the Im-pact of Urban Development on Stream Temperature Using a Thermal Urban Runoff Model (TURM). National Conference on Urban Stormwater: Enhancing Programs at the Local Level. February 17-20. Chicago, IL. Retrieved 17 Jul. 2008 from <http://www.epa.gov/nps/natlstormwater03/31Roa.pdf>.

EPA. 2003. Beating the Heat: Mitigating Thermal Impacts. Nonpoint Source News-Notes. 72:23-26. 21 EPA. 2003. Beating the Heat: Mitigating Thermal Impacts. Nonpoint Source News-Notes. 72:23-26.







[1] Reducing Urban Heat Islands: Compendium of StrategiesUrban Heat Island Basics. This compendium was developed by the Climate Protection Partnership Division in the U.S. Environmental Protection Agency’s Office of Atmospheric Programs. Eva Wong managed its overall development. Kathleen Hogan, Julie Rosenberg, and Andrea Denny provided editorial support. Experts who helped shape this chapter include:Hashem Akbari, Ryan Bell, Tony Brazel, David Cole, Maury Estes, Gordon Heisler, David Hitchcock, Brenda Johnson, Megan Lewis, Greg McPherson, Tim Oke, Danny Parker, Alan Perrin, Joyce Rosenthal, David Sailor, Jason Samenow, Haider Taha, James Voogt, Darrell Winner, Kathy Wolf, and Barry Zalph.

Ετικέτες